FF kort

Dag allemaal ik besef dat t te lang is geleden dat ik iets heb gepost
maar dat zal nog even duren ik zal al wel de foto's posten het verhaal
komt dus later....

In het kort:

laatste keer had ik jullie achter gelaten in mijn aap avontuur.

Vandaar ben ik afgereisd naar Lake Toba voor wat welverdiende rust
Vandaar uit een rit vanuit hel met een bus van maar liefst 18 uur naar
naar Bukit Tingi om de vulkaan Merapi te beklimmen waarin ik immens in
ben gefaald hahaha
Omdat ik een 36-urige busreis naar Jakarta niet zou overleven ben ik gevlogen
naar Jakarta waar ik een van de somberste steden in m'n hele leven ben
tegengekomen.
Vervolgens met de trein naar Yogjakarta waar ik de grootste tempel van Indo
heb bezocht de Borobudur.
Hmmm ff denken hele opsomming, Ohja op naar vulkaan Bromo die ik wel heb weten
te bedwingen ondanks de vroege ochtend en de welkome kou (zie de duitse stijl
sandalen met sokken actie)
Vandaaruit ben ik naar Lombok gegaan waar ik een immense reis heb gemaakt op een
boot langs bounty eilanden en wat al niet meer. Heb Komodo varanen van dichtbij
mogen meemaken (de grootste en gevaarlijkste landhagedis ter wereld).
Na deze immense reis naar Bali gevlogen vanuit Flores (de bootreis duurde 4 dagen
en ging van lombok naar Flores) waar ik de kunst van het surfen heb ondervonden en
de kunst van heel veel spierpijn die er kennelijk bij hoort.

Van Bali ben ik Bangkok weer ingedoken, was een welkom weerzien van een aantal
vrienden en heb ook heel veel nieuwe vrienden gemaakt, wat een van mijn hoogte
punten was (zie foto's)

Na Thailand Cambodja ingedoken waar ik nog steeds zit. Heb Siem Reap beocht, bekend vanwege
het grootste Boeddhistische tempelcomplex ter wereld. Daarna Phnom Phen waar ik
wat horrror verhalen heb gehoord omtrent de rode Khmer en wat die al niet
hebben uitgespookt tijdens de oorlog hier.

Ohja ben ook nog wezen schieten.

Haahaha Hele opsomming. Zit nu in Kratie en ga morgen proberen dolfijnen te spotten
in de Mekong rivier.

Tot gauw en voor iedereen die ook op vakantie is geniet ervan

Aziz

Indonesie - Bukit Lawang - Lake Toba

Eenmaal aangekomen in Indonesie was ik helemaal brak van de boot. Als je mijn verhaal van Tioman hebt gelezen weet je ongeveer hoe ik me voelde. Alleen was het dit keer minder erg omdat ik vier stoelen tot mijn beschikking had waar ik op kon liggen. Het erge van deze boot was de airco die zo hard blaasde dat iedereen in het achterdek ging zetten omdat het daar ietsje warmer was. In het voordek was het net zo koud als in een koelkast maar wel goed om in te slapen. Het achterdek was btw bezaaid met mensen die aan het kotsten waren etc. dus lag goed waar ik lag hahaha. Na zes uur aangekomen in Indonesie. De Douane controle was zo chaotisch en laid back dat ik een beetje moest lachen over de striktheid waarmee dit wordt uitgevoerd bij ons thuis omdat het niet echt heel noodzakelijk is zo was ook prima. De mensen lachen tenminste. Nadat je de formaliteiten achter je hebt gehad en je naar buiten loopt kom je een leger van mensen tegen die je allemaal de beste prijs willen aanbieden om in Medan terecht te komen. De stad waar alle bussen alle richtingen op vertrekken. Na het hele leger te hebben overwonnen in een bus gestapt en een uur later in Medan uitgestapt. What a shithole. Vergeleken met Maleisië is Sumatra echt.... Na wat gezoek een hotel gevonden om een nachtje in door te brengen voor dat ik de dag erna richting Bukit Lawang zou vertrekken.

Bukit Lawang

Ik zal je dit keer de perikelen van de busreis besparen, maar kan zeggen dat het drukkend en warm heel warm is. Maar eenmaal aangekomen in Bukit Lawang is het, het allemaal waard en dan heb ik het nog niet eens over de avonturen die ik mee zou gaan maken. Om bij het hotel te komen moesten we een zelfgemaakte hangbrug over die over de rivier is getrokken waar je backpack niet doorheen past haha. Je bent echt blij als je, je backpack ergens kan dumpen. Je voelt je zo vrij als een vogel. Na de busrit was een douche dan ook op zijn plaats. In de bus had ik een jongen ontmoet die een gids was in het gebied, later zou blijken dat iedereen die in dat dorp woont een gids is hahaha. Werkloosheid is heel erg hoog in Indonesië. Maar deze jongen zou ons, een groep van vier personen, door de jungle leiden op zoek naar de Orang Oetang. De dag erop vroeg opgestaan en de jungle in vertrokken met mijn rugzakje omdat ik er een nachtje zou verblijven. Ook hier dacht ik, yeah right misschien zie ik er een of twee van een afstandje en that's it. Hahaha ik heb er maar liefst elf gezien van supergrote mannetjes met van die grote wangzakken en vrouwtjes met baby's die zich vastklampten aan mama. Na zo een 20 minuten lopen door de jungle kwamen we onze eerste mannetje al tegen. IMMENS!!! Je mag de Orang Oetangs niet voeren en je moet te allen tijde 7 meter bewaren, maar ik weet niet wie deze regels wel opvolgt. De eerste zat dus heel erg hoog in de boom. De gids had wat stukjes banaan tegen een boom geklapt en voila de aap kwam naar beneden waarop er vele kiekjes volgden. Er wonen maar liefst 7000 Orang Oetangs in Sumatra en ze zijn bedreigd door overkapping van het gebied. Dit gebied is gelukkig beschermd waardoor er velen vanuit rehabilitatie centra succesvol terug in het wild zijn geplaatst. Na onze eerste te hebben gespot duurde het veel langer voor de volgende. Daar zit je dan midden in de jungle uit te rusten, valt er immense tak een paar meter van je vandaan. Kijk je omhoog zie je maar liefst 2 van deze apen met elkaar spelen. In de hoogste toppen van de bomen waar het zonlicht het bladerdek raakt. Mijn zoomfunctie kon ze in ieder geval niet te pakken krijgen. Daar sta je dan te staren, aapjes kijken in het midden van de jungle, schitterend. Vervolgens komt er een ander immens vrouwtje met haar kind om de hoek kijken. Dit vrouwtje kwam wel heel dichtbij en we werden dan ook geadviseerd om onze afstand te bewaren. Dit vrouwtje zou namelijk heel agressief zijn en heeft dan ook meerdere mensen al eerder gebeten. Waaronder onze gids. Na het tafereel van heel dichtbij te hebben gezien besloot ik toch maar om wat dichterbij te komen voor de kiekjes. Een andere gids was haar mango aan het voeren en al snel was een heel leger aan toeristen foto's aan het maken. Geen vuiltje aan de lucht. Na een half uur ofzo besloot ze om terug naar het bladerdak te keren. Waar we haar nog een nest hebben zien maken waar ze in zou chillen. Orang Oetangs slapen elke nacht ergens anders en ze kunnen een nest maken van bladeren en takken in zo een drie minuten. Verderop nog veel meer Orang Oetangs gezien. Eentje wilde niet naar beneden komen dus ben ik er maar achteraan geklommen hahaha, die aap wachtte steeds totdat ik dichterbij kwam en ging dan steeds ietsjes meer omhoog. Op een gegeven moment toch maar opgegeven en doorgelopen bleek dat hij ons aan het volgen was. Na een korte break waarbij we met z'n allen op een boomstam aan het uitpuffen waren kwam deze aap wel heel dichtbij om ons eens van dichtbij te bekijken. Heb hem met een banaantje uit de boom weten te lokken en pakte deze maar al te graag aan. Dit was mijn eerste aanraking met deze immense primaten, schitterend, hun handen zijn zo zacht. Iets wat je in eerste instantie niet zou verwachten.

Daarna was er nog een flinke wandeling naar het kamp waar we zouden gaan slapen die nacht. De wandeling werd beloond door een lekker koel meer met helder water en een waterval waar we lekker in hebben gezwommen. Daarna begon het lekker hard te regenen en hebben we ons terug getrokken in de tent. Het is niet echt een tent met een rits etc., maar meer een frame gemaakt van stokken met een zeil erover. Ach meer heb je waarschijnlijk ook niet nodig. Werd in de ochtend gebroken wakker, ja begint als routine te klinken, omdat de grond keihard was en we een rubber matje van 2cm tot onze beschikking hadden om op te slapen. Maar wat deze dag me zou brengen zou alles recht trekken. Na de nodige voeding zijn we weer de jungle in getrokken richting de rivier. Tijdens deze vier uur durende hike maar twee Orang Oetangs gezien. Alhoewel het er maar twee waren deden ze de rest haast verbleken. Zo waren we een berg op aan het klimmen toen deze aap van de rechterkant recht op ons af kwam. Iedereen (behalve ik ;)) in paniek en die berg op proberen te rennen. Ik was eigenlijk wel geïnteresseerd om de Orang Oetang zo dichtbij mee te maken. Omdat de berg zo steil was lukte het niet om verder te klimmen daarbovenop lag er ook een flinke boomstam op het pad die de weg blokkeerde. Zo kwam Jackie en haar baby van 4 maanden dus al snel dichterbij. Ik hoor de gids nog roepen wees gewoon kalm. Uiteindelijk was Jackie dus zo dichtbij dat ik haar kon aanraken wat ik ook deed, waarop zij mijn hand vastpakte. Daarna mijn andere hand en zo klom ze in me. Dit is onbeschrijfelijk en je had er bij moeten zijn maar deze semi-wilde Orang Oetang die vanuit het niets komt en vervolgens in je klimt en zich aan je vastklampt is echt..... Zo daar stond ik dan met een Orang Oetang in mijn armen wiens 4 maanden oude baby over haar heen klom. Zo speciaal. Na zo een tien minuten wat wel een eeuwigheid leek, liet ik de Orang Oetang de hand van een meisje vastpakken want die wilde de ervaring ook delen. Ik kon nu vrij de kleine aaien en wat foto's maken, zo AMAZING. Zo dichtbij en zo kalm. Uiteindelijk na een half uur ofzo wilde we doortrekken maar de aap hield de hand van het meisje stevig vast en was vastberaden om niet los te laten. Ze zijn heel sterk heb ik aan den lijve meegemaakt ;) Nou als je niet wilt loslaten moet je maar met ons meewandelen. Zo gebeurde het ook, het meisje en de aap klommen hand in hand de berg op tot we op een vlak stuk kwamen waar we konden zitten en uitpuffen, met de aap nog vastgeketend aan haar arm. Na een tijdje was de lol ervan af, en heb ik en de gids de aap weten weg te lokken door deze bergen voedsel aan te bieden. Jackie liet haar hand eindelijk los en ging voor het voedsel en nou gauw lopen voordat ze achter ons aan komt. WOW een ervaring om nooit te vergeten. Was van plan om naar Borneo te gaan alleen voor de primaten maar denk ik dat ik deze ervaring toch niet meer kan overtreffen dus zal het niet eens proberen hahahaha.

Na dit hele avontuur zijn we na een flinke wandeling waar we letterlijk een berg af moesten klimmen (ja plat tegen de wand met handen en voeten) uiteindelijk aangekomen bij de rivier. Waar we hebben geluncht en gezwommen. Nu moesten we nog terug naar het hotel en dit werd gedaan door middel van de jungle taxi. Een uiterst gecompliceerd en luxueus vervoermiddel van wel 4 rubberen tractorbanden aan elkaar vastgeknoopt. We zouden met dit vervoermiddel de rivier af raften tot aan het hotel, geweldig!! Was een goed ritje. In de avond nog een kampvuurtje gemaakt aan de rivierbedding waar we wat kip en vis hebben geBBQ'd. Was een goede afsluiting van een laaaange intense dag. We hebben in totaal 11 Orang Oetangs mogen aanschouwen in tegenstelling tot de gemiddelde 3 a 4. Na wat rondgevraagd te hebben bij andere toeristen blijkt dat dit inderdaad klopt en geen van de toeristen heeft er eentje aangeraakt ;) Dus we hebben heel erg veel geluk gehad in onze zoektocht.

Danau (Lake) Toba

De dag erna vroeg opgestaan en richting het bus station gegaan om richting Lake Toba te gaan. Dit is een van de toeristische trekpleisters van Sumatra en het drie na grootste vulkanische meer ter wereld. Na een lange busreis van maar liefst 9 uur waarbij overstappen in Medan een heel gedoe was uiteindelijk aangekomen in Parapat. Dit is de plek waar de ferry heen weer gaat naar Pulau (eiland) Samosir. Ook hier te laat aangekomen en noodgedwongen een nacht geslapen in het stadje. Was niet zo heel erg want het was al avond en had geen zin om in de nacht een hotel te gaan zoeken in het donker op een eiland dat ik niet ken. Nadat ik wat had gegeten (ik was uitgehongerd) was het tijd om een plek te zoeken waar ik rustig met een koud drankje de openingswedstrijd kon bekijken. Dit was nog een heel gezoek maar uiteindelijk terecht gekomen in een super de luxe hotel waar ze de wedstrijd uitzonden op een super groot scherm. Ideaal maar teleurstellende wedstrijd denk dat Zuid Afrika veel meer eruit had kunnen halen. Daarna gaan slapen want had een lange en vermoeiende dag achter de rug.

In de ochtend de ferry gepakt naar de overkant en ingecheckt in een super de luxe hotel (ik heb zelfs een schoon bad en warm water), mag ook wel eens voor een keertje. Het uitzicht is schitterend, ik kijk uit over het meer en het weer is heerlijk koel. Denk dat ik hier zo een twee dagen blijf om even goed uit te rusten, op m'n kingsize boxspring, van de vermoeiende dagen voordat ik doortrek naar Bukit Bintang om wat (actieve) vulkanen te bekijken en beklimmen.

Oja, verder gaat het mij allemaal goed hahaha. Ik wil jullie allemaal bedanken voor alle reacties. Ik lees ze zo graag en het brengt vaak een lach op m'n gezicht. Dank jullie wel. Helaas ben ik niet in staat om jullie allemaal terug te beantwoorden. Mocht je dat willen stuur me dan een e-mail oke ;)

Tot de volgende keer, Aziz

Maleisie 2 Tioman - Terranganu - KL - Georgetown

Het echt Maleisië

De laatste keer heb ik jullie achtergelaten in KL. De bruisende hoofdstad van Maleisie waar ik helemaal verliefd op ben geworden. Ben daar in totaal zo een tien dagen gebleven. Na tien dagen zei ik tegen Tony mijn reisgenoot uit Canada dat ik hoe dan ook morgen zou vertrekken met of zonder hem hahaha. Hij kon de humor ervan inzien want als het aan hem lag zouden we nog twee weken luieren...

KL is zo laid back, je hebt voedsel op elke straathoek, en de immense winkelcentra's zijn overal te vinden. Zo kan je een filmpje bekijken, bowlen, poolen, clubben en nog veel meer. De veelzijdigheid en de eenvoud waarin deze stad zich voortbeweegt is het geen wat mij zo erg trekt. Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Dus daar ging ik weer met m'n backpack op m'n rug richting Pulau Tioman. Ik had eerder gezegd dat ik richting Taman Negara zou gaan maar had geen zin in jungle eerder aan wat rust en een strand. Het is zo druk en hectisch in KL.

Pulau Tioman

Eenmaal aangekomen in Pulau Tioman was ik helemaal gebroken. De veroorzaker een gekke buschauffeur en een gammele bus waarbij je schroefjes op de grond zag liggen aan het einde van de rit. Het was een nachtbus maar slapen kwam er niet echt van, en ik heb mezelf juist wakker gehouden de hele dag (en ook nog eens vroeg opgestaan!!!) om in de bus te kunnen slapen. Ik ben bedrogen :S door mijn eigen voornemen. Ik probeerde nog te liggen maar die stoelen (twee stoelen aan weerszijden) heb een gleuf in het midden die naar boven krult niet echt heel comfortabel dus. Ik dacht bij mezelf, ach joh zodra je bent ingecheckt ga je lekker in een hangmat liggen aan het strand en het komt allemaal goed. Maar ik moest nog vier uur wachten in de haven voor de eerste boot richting het eiland. Ik ben uiteindelijk op een stoel in de wachtruimte van de haven in slaap gevallen met mijn hoofd op mijn backpack... Werd dan ook wakker met een kramp in mijn nek die de hele dag heeft geduurd. Ik voelde me echt een BACKPACKER hahaha. Na een bootrit van 45 minuten in een redelijke boot eindelijk aangekomen op het eiland. Na wat plekjes te hebben bekeken aan ABC (dat is echt de naam van het stadje/plek op het eiland) naar het volgende plaatsje gelopen, Tekek. Waarom zal je misschien denken, ik had een turkse jongen uit Duitsland ontmoet op de boot en die vond alle plaatsjes niet echt zijn stijl. Ik die al zo lang aan het trekken is vond het wel allemaal oke. Ben ik nu veranderd of is hij gewoon te... Maar goed op naar Tekek dus op zoek naar betere accommodatie. Toen hij uiteindelijk wilde inchecken in een plaatsje met airco en alles erop en eraan heb ik hem maar achtergelaten en ben ik terug gelopen naar ABC. Aldaar in een hutje ingecheckt met de zee als mijn voortuin, een schoon bed, douche en toilet, heerlijk meer vraag ik niet. Heb hem overigens nooit meer gezien. Enige wat ik kon denken nu na die vermoeiende reis en dat heen weer geloop op het heetst van de dag was slapen en eten. Liefst het laatste eerst. Zo gezegd zo gedaan. Ben nog net op tijd wakker geworden om de zonsondergang te kunnen zien. Dit terwijl ik wakker aan het worden was, gelegen in een hangmat. (Iemand ruilen :P).

De dag erna besloten om mijn angsten voor het diepe te overwinnen en een duik te gaan nemen. Via een duikschool een tripje geboekt en we gingen op weg naar een eilandje twee uur varen, dit zou een hotspot voor duikers zijn. Na de nodige instructies en dergelijke aan de kust uiteraard, nee ze gooien je hier niet zomaar onverantwoord in het diepe alleen maar omdat het Maleisië is. De duik was intens, ik had niet verwacht me zo vrij en beschermd te voelen onder water. Dit was dus niet wat ik verwachtte maar het was zo gaaf. Heb een hele jungle aan koraal gezien met alle kleuren die je maar kunt bedenken, ben maar liefst tot wel 18m diep gedoken!!! En dat voor een eerste keer. En dan heb ik het niet eens over al de vissen die je daar tegenkomt en die met je mee zwemmen en liften, de manta's en de immense schildpadden die zich zo vrij en gracieus bewegen. Heel anders dan boven water. Voelde me als een vis in het water (hahaha i know, cliche). Ik besloot dan ook dat ik de gehele cursus zou doen om een gecertificeerde duiker te worden, en ik ben geslaagd!!! Niet zo heel moeilijk hoor haha. In totaal 6 duiken gedaan in 3 dagen tijd wat een heleboel is. Heel veel gezien en me iedere keer lopen verbazen. Om nou te zeggen dat dit mijn nieuwe vrijetijdsbesteding word is teveel van het goede. Maar het is supergaaf om eens in de zoveel tijd gewoon te doen.

Wat heb ik verder nog gedaan op dit eiland hmmm. Niet veel eigenlijk je bent zo brak van het duiken aan het einde van de dag dat je lekker wilt uitrusten. Zo een duikdag begint namelijk om negen en eindigt om 6 als je geluk hebt. Heerlijk geluierd aan het strand, wilde de Champions league finale nog zien maar alles sluit om tien op dit eiland en omdat het zo rond een uur of drie ‘snachts begint heb ik het niet kunnen bekijken. Later nog wel de hoogtepunten bekeken op het internet. (Milito 2x wordt een interessant wk dit jaar, vooral voor Argentinië, vanavond de wedstrijd maar even bekijken) Dus flink geluierd, heb een nacht nog doorgehaald en de maan zien ondergaan (voor de 1^ex) dit was heel goed te zien omdat het 2 dagen was voordat het volle maan zou worden en de reflectie hiervan over de zee die zich eindeloos voor je uitstrekt is schitterend. Na een week op dit eilandje werd het tijd om te vertrekken. Terug naar KL waar me een en ander stond te wachten.

KL

Chief, iemand die ik heb ontmoet in KL, had me beloofd dat hij me naar een hotspring zou brengen die het best tot zijn recht kwam gedurende de volle maan. Vandaar ook mijn terugkeer naar KL. Nadat hij een aantal van zijn vrienden had opgetrommeld zijn we met z'n zessen richting de hotspring gereden midden in de nacht. Ik was heel erg moe maar dat alles zou veranderen eenmaal in het water waar ik plotseling geen slaap meer had omdat het zo een unieke ervaring voor mij was. Uniek om in een bassin te zwemmen/zitten/liggen in heerlijk warm water dat uit de grond komt met de volle maan als een gigantische spaarlamp in de lucht. Uniek, ideaal, super en helemaal mijn ding. Dit zijn dingen die je alleen meemaakt als je met locals omgaat. Er was niemand daar alleen wij en de maan.

De komende dagen met Chief rondgehangen. Hij had mij uitgenodigd om bij hem thuis te komen logeren. Ik vond dit een hele eer en ben hier dan ook op ingegaan, waarom niet? Hij woont aan de rand van Kuala Lumpur samen met zijn vrouw, twee van zijn kinderen (8 en 10, 3 van zijn kinderen zitten op kostschool), zijn neef en de huishoudster. Zijn huis is omringt door jungle en voelde me meteen thuis bij hem. Hij had zelfs zijn motortje gerepareerd zodat ik vervoer had terwijl hij aan het werk was op kantoor. Zo een aardige man, en puur heb het zeer getroffen om zulke mensen te ontmoeten, dat heeft er denk ik ook aan bijgedragen dat ik zo verliefd ben geworden op KL. Zo ben ik een dag meegegaan met Younes een vriend van Chief. Younes had werk te doen in het noorden (hij is een architect en zou aldaar een moskee bouwen) en vroeg ik of ik mee wilde, natuurlijk! Het noorden nog nooit zo snel bereikt als in Younes zijn 5 serie die er in totaal zo een twee uurtjes over deed, i.p.v. de bus die er 4uur ofzo over doet. Nadat hij zijn werk had gedaan zouden we naar Royal Bloom gaan, dit is een jungle waar je heel veel verschillende Hornbills (google het als je nieuwsgierig bent want heb geen foto ) kan zien. Helaas begon het onderweg keihard te regenen en waren we te laat omdat de laatste boot die je naar de jungle brengt al vertrokken was. Helaas andere keer dan maar. Heb wel heel veel meegekregen van het land, verschillende dorpjes waar Younes van alles over weet te vertellen en durian heel veel durian fruit. In het begin moest ik niets weten van deze stinkende vrucht maar naar mate je het eet des te lekkerder je het gaat vinden, mmm. Zoals de Maleisiërs zeggen, 'It's an acquired taste'.

Terranganu

In het weekend weer naar het noorden vertrokken maar dit keer met Chief en zijn familie voor een tripje naar de kampong (dorp) van zijn vrouw. Haar vader was ziek en ze besloot om hem te bezoeken, tevens was er ook een bruiloft van een van haar familie leden en vroeg mij of ik mee wilde. Er is maar een antwoord als iemand je vraagt of je het traditionele Maleisische leven wilt meemaken en zien. Zo waren we dus vertrokken naar Teranganu (heb zelf gereden!! :D)een gebied in het uiterste noorden van Maleisië (aan de andere kant, niet de kant waar ik met Younes ben geweest). Hier heb ik de eer gehad om haar vader en moeder te ontmoeten was tevens ook de enige keer dat ik ze heb gezien. Haar vader heeft maar liefst drie vrouwen!! Iets wat heel gebruikelijk is in Maleisië, mits de eerste vrouw ermee instemt en je kan voorzien in alle behoeftes van alle vrouwen. Ben daarna met chief het dorp ingedoken waar we langs de boulevard zijn gelopen met een andere vriend van hem. HELEMAAL GEEN TOERISTEN!!!! YEAH!!! De dag erna zijn we met zijn twee zoons richting het strand vertrokken. Zoals je kan voorstellen in een plek als deze zijn de stranden geheel verlaten, heerlijk een heel strand voor jezelf. En een schitterend strand nota bene. Je kon de Perenhtians zien. Dit is de plek waar alles toeristen naar toe gaan om te duiken chillen etc. de reden juist waarom ik er niet naar toe ben gegaan en naar tioman. Afijn, heerlijk gezwommen en wel een helen toerist weten te spotten. In de avond verse vis van de markt gehaald een 2 kilo wegende tonijn, wat inktvis en heel veel verschillende soorten fruit waaronder mangosteen mijn nieuwe favoriet. In de avond wat kolen tussen een paar bakstenen geplaatst een grill erboven en we hadden een BBQ. Alles was heerlijk gemarineerd op z'n Indonesisch. Had Wall-E aangezet voor de kinderen en we hadden met z'n allen een heerlijke avond gehad waarbij het nog laat is geworden ook. Deed me beetje denken aan de BBQ die we thuis altijd hebben, heel erg gezellig. De dag erna was het alweer tijd om te vertrekken en brak opgestaan natuurlijk. De rit terug naar KL duurde maar liefst 7 uur maar zijn dan ook onderweg langs allerlei schitterende mooie plekjes gestopt, wow!

Georgetown

Na maar liefst anderhalve week heb ik afscheid genomen van Chief en ben ik vertrokken naar Georgetown. Heb zoveel lieve, aardige, pure en mooie mensen ontmoet dat ik zeg Maleisië is echt de place to be. Wilde eerst een boot pakken van uit Port Klang naar Indonesie, maar deze verbinding bestaat niet meer. Dus moest noodgedwongen terug naar Georgetown en via daar de boot pakken naar Medan. Eenmaal aangekomen in Georgetown hotel gezocht om een nachtje te slapen om in de ochtend de eerste boot te pakken. Dit ging helaas niet door omdat er op zondag er geen boot is, oke je bent flexibel of je bent het niet. Ben dan maar voor de 3^e keer naar de snake tempel gegaan, waar ze een show hadden vandaag en verschillende mensen die je van alles over de slangen vertelde. Tevens ook een show gezien waar een man een cobra kust helemaal leip...

De volgende dag weer vroeg uit de veren voor de boot naar Medan, na de formaliteiten zat ik daar dan of lag eigenlijk in de boot onderweg naar Indonesie die er uiteindelijk zo een zes uur over zou doen. Hoe Indonesie is en mijn indrukken daar lees je in mijn volgende blog. Wat een traktatie twee blogs in een keer, er is dan ook heel gebeurd, lees verder ----=>

Maleisie – Georgetown, Cameron Highlands, Kuala Lumpur

Heerlijk Maleisie, nieuw land, nieuwe ervaringen, nieuwe mensen en niet dat continue getrek van mensen. Iedereen spreekt engels en iedereen is zo vriendelijk.

Zo was en is mijn ervaring van Maleisie nog steeds. Het begon al bij het hostel waar ik was afgezet. Had ingecheckt en kreeg allerlei advies over waar ik het beste naar toe kon gaan en wat ik absoluut moest zien. Eerste dag eerst maar even rondneuzen in de omgeving, wat eten en dan slapen. Want de reis hier naar toe was heel lang. Het eten is heerlijk en blijf dan ook eten. Na een goede nachtrust de eerste dag besloot ik de volgende dag een brommer te huren en het eiland te verkennen. Georgetown is een stad op een eiland genaamd Penang. Het eiland is ongeveer 10km breed en zo een 14 km lang ideaal voor op een brommer dus. Heb op de brommer dan ook heel Penang doorkruist. Ben naar de slangentempel geweest waar je slangen van heel dichtbij kan bekijken waar ze een beetje verveeld erbij hangen. Wel heel gaaf om te zien. Was later samen met een reisgenoot waar ik nu mee reis, Tony, terug gegaan naar de tempel omdat hij deze nog niet had gezien. Bleek dat er meer in de tempel te zien was dan ik eerst dag. Ze hebben een gebied met allerlei soorten slangen over de hele wereld, schildpadden en hagedissen. Dit was heel leuk om te zien. Vooral toen er een man kwam die met de cobra's begon te spelen. Gekke gast die daar niet eens bleek te werken. De cobra's waren enorm en wij hebben dan ook de nodige afstand genomen van hem en de cobra. Wel gaaf om ze op te zien springen met hun hele kraag en vervolgens te zien hoe ze al je bewegingen volgen. Verder nog een enorme gele python uit een kooi gehaald en over me heen gehad en mee gespeeld. Het fijne van pythons is ze dragen geen gif bij zich waardoor je ze gemakkelijk als huisdieren kan hebben. Ook nog een anaconda gezien die echt immens was zo een 14 meter in een kooi die niet eens proper afgesloten was. Heel apart.

Verder op het eiland nog naar een kustplaatsje gegaan waar vroeger alle toeristen naar toegingen. Het enige wat daar nog te doen is een klein park/jungle te bezoeken met overal stranden. Zo heb je een strand waar de apen letterlijk de boel bezitten het heet dan ook monkey beach. Je vindt er ook een strand waar je de schildpadden het strand op kan zien kruipen om eieren te leggen. Helaas was ik te laat om dit alles te kunnen zien, daar het park al gesloten was. Wel rondgehangen met wat locals aldaar die me de geschiedenis van het plaatsje vertelden onder het genot van een lokale hamburger. Dat was Georgetown zo een beetje de volgende dag nog een beetje genoten van mijn brommer en een fort vlakbij de haven bezocht. Dit is een fort waar de Engelsen zich ooit hadden gevestigd. De hele stad doet engels aan met architectuur die ook dateert uit de tijd dat Penang nog bezit was van ze. Verder nog rondgelopen in de stad waar je allerlei oude huizen kan bekijken, zo ook bijvoorbeeld een wijk waar de huizen op palen staan vlakbij het water. Zodra het vloed worden heb je het water onder je huis. In een van de grote shopping malls Iron Man 2 nog gekeken. Dat was Georgetown zo een beetje. Tony en ik besloten op een gegeven moment door te trekken naar Cameron Valley.

Cameron Valley

Cameron Valley ligt op ongeveer 5uur rijden van Georgetown. Het is een dorpje in het midden van Maleisie op de noordelijke helft. De Valley staat bekend om zijn koele omgeving in de bergen. En koel dat het was! Het was zo rond de 20/25 graden. Als je de hitte gewend bent is dat koud. Snachts zelfs zou koud dat je een laken/deken nodig had om je toe te dekken. Overdag kan je rustig met je shirtje rondlopen. Maar je hebt niet dat continue plakkerige gevoel dat je hebt in het laagland. Heel ontspannende omgeving van waaruit je vele hikes kan ondernemen in de jungle, theeplantages kan zien, vlinders kan bewonderen, aardbeien kan plukken op de vele plantages of naar bijenhouder gaan bijvoorbeeld. Daarnaast is er nog veel meer te doen maar dit zijn de dingen die ik heb gedaan. Omdat we geen zin hadden om te lopen besloten we om te liften. We werden opgepikt door 2 engelsen die zojuist een scooter hadden gehuurd. Samen met hun zijn we naar de theeplantage gegaan. Dit is heel mooi om te zien, uitgestrekte theeplantages over een aantal bergen. Lijkt net op die Lipton reclame. Na ook de thee daadwerkelijk te hebben gedronken, heerlijke earl grey, zijn we naar een aarbeien farm gegaan. Hier hebben zoveel aardbeien gegeten als we konden vinden tussen de rijen aarbeienplanten. Niet allemaal even zoet, maar gratis smaakt altijd zoet. De valley is een bekende plaats voor de aardbeien teelt en je vindt ze dan ook overal. Zelfs de merchandise is overal te vinden, aarbeien hoedjes, dekbedden, knuffels etc.. De aardbeien farm waar we waren heeft ook een bijen farm waar we hebben kunnen zien hoe de bijen honing maken. Zo kun je bijvoorbeeld verse honing kopen maar denk niet dat het echt is, was veels te goedkoop om echt te zijn. Na heel veel bijen gezien te hebben begon het voor mij een beetje te veel te worden en zijn we naar orchideen telerij gegaan. Waar we orchideen in allerlei kleuren hebben gezien, heel mooi allemaal.

De dag erna eigenlijk niets gedaan, omdat we voor de dag daarna een auto hadden gehuurd en daarmee wilden rondtoeren in het gebied. De auto zou om negen uur gebracht worden maar die persoon is nooit gekomen. Na hem gebeld te hebben zei hij dat hij niet kon komen om de auto af te geven omdat hij familie over de vloer had, nou oke. Dus toen hebben Tony en ik maar besloten om richting Kuala Lumpur te vertrekken aangezien we alles in de omgeving al hadden gezien en we het guesthouse waren we zaten een beetje zat waren.

Kuala Lumpur

Het vervoer in Maleisie is uitstekend, je kan overal heel makkelijk komen met de bus of de trein en omdat iedereen engels spreken is het niet echt een avontuur om aan kaartjes e.d. te komen. Dus zo kwamen we aan in KL en gingen op zoek naar een hostel. Gelukkig in het hartje van Chinatown een hostel gevonden na niet al te lang zoeken. Vlakbij pattaling street. Dit is een straat met een hele grote markt voornamelijk gericht op toeristen. Wel heel erg gezellig, het hostel Oasis is ook erg gezellig. De dag erna wilde ik de wereldberoemde Petronas Towers bezoeken maar omdat ik doodop was en pas laat in de middag wakker werd ging dit helaas niet door. De volgende dag is het me wel gelukt ben samen met Sara een marokkaans meisje, de eerste marokkaan die ik tref in bijna 4 maanden tijd, richting de torens gegaan. Dit ook omdat Tony niet vooruit te branden was en liever wilde chillen in het hostel. Iedereen moet lekker doen waar die zin in hebt. Voordat ik naar de torens ging ben ik eerst nog naar een shopping mall gegaan en heb een mini laptop aangeschaft. Had genoeg van alle internetcafe's en wilde lekker fijn mijn blogs kunnen schrijven, wat ik nu dus aan het doen ben op m'n laptop. Als ik al het geld bij elkaar ga optellen dat ik aan internetcafe's kwijt ben is dit misschien uiteindelijk nog goedkoper ook.

Oja de torens. Na mijn aanschaf richting de torens gegaan waar we de brug hebben weten te bezoeken dankzij Sara. Want mij werd verteld dat er geen kaartjes meer waren om de toren op te gaan, maar Sara werd verteld dat ze even moest wachten, wellicht dat we als standby als nog mee konden naar boven. We konden helaas niet helemaal naar de top maar de brug in het midden van de torens is ook behoorlijk indrukkewekkend. De torens is het 4^e of 5na grootste gebouw ter wereld. En als je daarboven zit zie je heel KL als ware het een mierenkolonie aan je voorbij razen. Het beste van alles is dat het helemaal niets kost om naar boven te gaan, free of charge, kijk daar hou ik van. Verder is KL niet zo heel spannend, het is eerder ontspannend. Geniet van het weer, mijn guesthouse (waar ik m'n batterij kan opladen), het vele eten wat allemaal Halal is, en de rust...

Ik denk dat ik hier nog even blijf voordat ik doortrek naar Taman Negara, waarschijnlijk. Men zegt dat dit het oudste regenwoud ter wereld is hmmm...

Next time ;) Aziz

ps. foto's volgen

Thailand – Bangkok – Pattaya – Koh Pang Nan – Koh Sok

Mijn langverwachte blog, hier gaatie dan. Was zo druk dat ik niet eens tijd heb gehad om te bloggen. Maar alles is goed en wel en ik leef nog...

Eerst even nog terug naar Nepal, waar ik de laatste vijf dagen in Kathmandu heb doorgebracht. Toen we nog in Katmandu zaten hadden we een restaurant waar we altijd gingen eten. De laatste vier dagen in Kathmandu heb ik dan ook met een van de medewerkers, Prawjal genaamd doorgebracht. Hij heeft me de stad in een ander licht laten zien, het licht van de locals. Samen zijn we naar een van de bergen gegaan die de stad omringen. Hier bleek naar een wandeltocht van ongeveer twee uur een waterval verborgen te liggen in de bergen. Het water bleek ijskoud te zijn na erin te zijn gedoken maar desalniettemin zeer verfrissend. Misschien niet zo een verstandig idee omdat het al begon te schemeren en ik nooit compleet droog zou zijn voordat de avond zich aandiende. Gelukkig geen griepje opgelopen.

De dag erna hebben we motoren gehuurd en zijn we richting zijn familie gegaan. Daar ik heel nieuwsgierig was naar wat de locals nou doen, hoe ze zich bewegen, waar ze wonen en wat ze eten. Wilde weten wat Nepalezen nou deden in het weekend. Nou eenmaal aangekomen bij zijn familie bleek het een feestdag te zijn. Een feestdag om zijn voorvaderen te eren. Hiervoor werd er een brahman ingehuurd die dan naar het huis zou komen en gebeden samen met het hoofd van de familie zou prevelen gepaard met allerlei rituelen. Zijn vader was niet aanwezig dus zijn oom was de aangewezen persoon om dit te doen.

Ik mocht hierbij zijn wat ik wel een speciale ervaring vond. Het is apart om met eigen ogen te kunnen aanschouwen hoe zoiets in zijn gang gaat. Je giet water in een kommetje met gele saffraan en dat strooi je dan voor je uit en vervolgens prevel je een gebed. Daarna volgt er een ander ritueel etc.. Ik weet tot op de dag van vandaag niet hoe of wat maar vondt het een spirituele ervaring die ik niet had willen missen. Voor de gelegenheid heeft zijn moeder een speciale maaltijd voorbereid (he, weer geen lokaal voedsel :P) die zeer goed smaakte. Durfde helaas niet te vragen wat het was om maar niet onbeleefd te klinken.

Na het hele tafreel hebben we de motoren gepakt en zijn we naar de hoogste berg in de katmandu vallei gereden. Hier op de top waren de vergezichten als uit een schilderij. Soms vraag ik me af hoe Monet zijn schilderijen eruit zouden zien als hij in dit deel van de wereld zou hebben gewoond i.p.v. Europa. Afijn ik dwaal af. Op de top zijn de adelaars die overal aanwezig zijn zo het schijnt wel goed zichtbaar. Wat de plek alleen maar mooier maakt. De rit op en af de berg was ook een avontuur daar ik nog niet met motor op bergen ben geweest.

Nou aan alles komt een eind en zo ook aan Nepal, dus op de 5^e heb ik het vliegtuig gepakt naar Thailand. Ik landde met mijn backpack en extra tas vol met veels te warme spullen in Bangkok. Van daaruit heb ik de bus gepakt naar misschien wel de bekendste toeristen zone in Thailand de Kao San Road. Het eerste wat je de denkt als je uit de airco bus stapt is, het is hier veels te heet! Na een paar voor geselecteerde hostels te hebben bekeken die allen wel iets mankeerde, van kakkerlakken open en bloot tot celletjes 2m2 met een matras en een ventilator zonder raam , besloot ik maar om mezelf te trakteren op een goed hotel. Het hotel had zelfs een zwembad !!! waar ik uiteindelijk niets eens gebruik van zou maken. Het enige wat ik wilde was om zo snel mogelijk uit die alles absoberende hitte te verdwijnen en mijn backpack ergens te dumpen zodat deze niet meer zo zou schuren over mijn schouders. Heb hier wel weer van geleerd om geen hemdjes te dragen als ik me met mijn tas verplaats J

Daar zat ik dan in avond op een stoel mijn haar te vlechten voor maar liefst zes euro met een zwetende cola in mijn hand totdat iemand mij aanspreekt. Om een lang verhaal kort te maken, Marcus, Zweed en volgende reisgenoot. De komende paar dagen in Bangkok verbleven waar ik niets bijzonders heb gezien om echt over te vertellen. Mijn leven speelde zich voornamelijk snachts af. Dit had twee redenen, omdat het overdag gewoon veels te warm was en omdat je snachts toch niet kon slapen vanwege de vele herrie van alle barretjes en discotheken op de Kao San. Marcus en ik besloten om een kamer te delen en zo was het dus dat ik van mijn niet normale backpackers achtige kamer naar een meer normale kamer verhuisden voor zo een 3 euro per nacht.

Nou alles was dus goed en wel nog de Champions league wedstrijden live gekeken om 1 uur snachts en heel veel gelachen met mensen over de hele wereld. Kortom het was goed te doen, totdat de rellen uitbraken. De straat parralel aan de Kao San was de straat waar de roden (demonstranten die willen dat de regering nieuwe verkiezingen gaat houden omdat de huidige regering zo schijnt door militaire toedoen aan de macht is gekomen) hun basis kamp hadden. Een basiskamp bestaande uit een hoofdstraat die van zuid naar noord volledig was afgesloten door ze en waar ze allen verzamelden. Rood alom. De dag dat de rellen uitbraken was de dag dus dat de militie besloot dat het niet zo langer door kon gaan en de straat wilde vrij maken. Dit ging gepaard met vechtpartijen met M.E. aan de ene kant en de roden aan de andere kant. Er vloog van alles door de lucht tussen de beide kampen van traangas tot flessen stokken en nog veel meer... Daar zit je dan in je hostel 50m van alle trammelant naar beelden op de tv kijken van rellen die om de hoek gebeuren. Letterlijk!! Als je uit het raam keek zag je alleen maar mensen heen en weer rennen burgers van het gebied vandaan de roden naar het gebied toe.

In de avond was het afgekoeld en de roden hadden nog steeds de weg in handen maar tegen welke prijs. Marcus en ik zijn wezen kijken en de schade was enorm. Overal bloed, glas, gecrashte auto's waarmee ze de barriere opgericht door de militairen probeerde omver te werpen en heel veel mensen die allemaal geshockeerd waren en als zombies heen en weer liepen. Kao San was uitgestorven de dag erna aangezien iedereen die daar verbleef weg is gevlucht. We zouden een vriend van Marcus ontmoetten een Japanner genaamd Ken, maar die kon het gebied niet bereiken per taxi. Dus de dag erna wanneer we hem hadden gevonden besloten we om met z'n drieen richting Pattaya te gaan. Bangkok was het niet meer.

Pattaya

Eenmaal aangekomen in Pattaya is het een compleet andere wereld. Daar aan de kust waar prostitutie het grootste en zichtbaarst is in heel Thailand. Iedereen kijkt verbaasd als ze hier rond lopen maar kennelijk zijn ze nooit in Amsterdam geweest. Pattaya heeft ook een ander gezicht eentje die niet iedereen te zien krijgt. Namelijk die van het strand, het duiken, het vissen en nog veel meer. Zo waren ik en Ken aan het lopen op de pier rond een uur of 11 en bleek dat vele locals daar rustig aan het vissen waren op inktvissen, we mochten het zelf ook proberen misschien hadden we meer geluk. We hadden met z'n drieen een appartementje gehuurd dat 2 minuten lopen was van het strand, 5 minuten als je de ladyboys wilden omzeilen die als een barierre voor je gaan staan als je alleen maar aankomt lopen. Op een gegeven moment toch maar duidelijk gemaakt dat we hier niet echt voor dat soort dingen waren gekomen maar voor onze rust, weet nog steeds niet of ze ons geloofden of niet maar we hoefden geen 5 min. meer te lopen naar het strand ;) Na vijf dagen zon, zee, strand en vertier begon Bangkok weer te kriebelen. Wat opviel was dat heel veel mensen die ook in BKK wonen naar Pataya waren gevlucht. BKK was snel gedaan we waren daar een dag en Ken en ik wilden terug naar het strand, BKK en de Kao San waren leeg en saai. Dus de volgende dag Marcus achtergelaten in BKK, want die had daar iemand leren kennen en wilde niet mee, en de eerste de beste bus terug gepakt.

We hadden geen beter moment kunnen uitkiezen om daar te zijn want het Songkram festival zou beginnen, en er is geen betere plaats om dit te vieren dan Pattaya. Het Songkram festival is een festival ter ere van de lente. Dit wordt in Thailand uitbundig gevierd overal door iedereen met water nat te maken als symbool voor groei. Ken en ik hadden waterpistolen gekocht en het feest kon beginnen. Je moet je voorstellen een hele stad die uitbundig dit feest aan het vieren is, een soort van koninginnedag maar dan zonder de uitmarkt. Iedereen is voorzien van een waterpistool of een emmer waarmee ze water uit een groot vat halen en vervolgens over je heen lozen. Het is gewoon een groot feest. Niet geschikt voor Nederland aangezien het daar veels te koud is. En je kan je niet op straat laten zien zonder nat te worden. Er rijden verschillende motoren met zijspan rond, gevuld met ijsblokken. Deze enorme ijsblokken kan je kopen en in je vat deponeren zodat je mensen kan natspuiten met ijskoud water. Je moet er maar opkomen, maar dat is dus wat Ken ik hebben gedaan. We zijn ergens gestopt bij een kapperszaak en van daaruit hebben we ons de hele dag vermaakt door te feesten en iedereen nat te spuiten met ijskoud water.

Het festival duurt twee dagen en de tweede dag is soortgelijk aan de eerste dag. Het enige grote verschil is dat op de tweede dag het feest zich niet in de stad bevindt maar aan het strand met enorme podia's overal waar lokaal en internationale muziek wordt gedraaid en allerlei artiesten optreden. En iedereen wordt besmeurd met talkpowder (ben even vergeten waarom) en wordt natgespoten door waterpistolen of door een enorm kanon van een van de podia. Een supergroot feest met schuimparty's en van alles wat. Heel leuk om mee te maken. Ben wel mijn telefoon kwijtgeraakt ergens maar dat mocht de pret niet bederven. Dit feest ging dan ook door tot in de late uurtjes en Ken en ik waren de volgende dag en de dagen daarop dan ook helemaal brak.

Na een paar dagen moest Ken weer terug naar huis zijn vakantie was helaas van korte duur. Ik reed met hem mee terug naar Bangkok van waaruit hij het vliegtuig zou pakken. Marcus was nog steeds in BKK en na een paar dagen op de Kao San waar alles weer normaal was en toeristen waren terug gekeerd werd het weer tijd om te vertrekken. Ohja nog wel naar een bioscoop gegaan hier in BKK omdat het zo mega zou zijn. Voor mijn doen is de Pathe beter. Bleek later dat het gebied, het zobefaamde MBK center, waar we de film hadden bekeken (brooklyn's finest ) het nieuwe teratorium was van de roden. Militairen en roden alom. Tijd om hier weg te gaan en niet meer terug te komen voorlopig.

Ko Pang Nan

Op de Kao San een duitser ontmoet die richting het zuiden zou reizen om naar Koh Sok te gaan. Een van de jungle's die Thailand rijk is. Alleen is er in deze jungle een enorm meer te vinden dat het bekijken waard is. Aangezien ik BKK niet meer kon zien besloot ik om met hem deze reis aan te gaan. We vertrokken in de avond richting Koh Pang Nan. Dit scheelde weer een overnachting. Veel van de ferries richting Koh Pang Nan, wat een eiland is, vertrekken in de ochtend. Afgezet met de bus en opgepikt door een taxi die daar op toeristen stond te wachten om af te zetten. Na gevraagd te hebben of de taxi ons naar de haven zou brengen, ingestapt. Bleek dat deze ons alleen naar het stadje een paar km verderop had gebracht. Tegen de tijd dat we hier achter waren gekomen was iedereen natuurlijk al gevlogen. Wees op je hoede voor oplichters. Het is jammer dat het weer zou moet gaan. Uiteindelijk een echte taxi gevonden die ons voor nog geen 2 euro naar de haven had gebracht.

Daar op de ferry gestapt naar het feest eiland. Nadat je uit de boot stapt moet je eerst het leger van oplichters verslaan voordat je verder kan. Er staan zo een 100 mensen te schreeuwen om je, of ze je wellicht kunnen assisteren met iets. Assisteren me reet tegen een bonus die ik mag betalen, nee doe alles lekker zelf en heb daar niemand bij nodig, zoek het wel uit al kost het me de hele dag.

Na 15 minuten te hebben gelopen besloten Nico en ik brommers te huren om naar de bungalow te rijden waar we zouden verblijven. De rit er naartoe was hel op schakel brommertjes die om de haverklap uitvielen of waarvan de ketting eraf valt. Nooit meer!!! Eenmaal daar aangekomen is het een grote vredige eden en de rit meer dan waard. Je zit in je eigen baai met helder blauw water en witte stranden. In een bungalowtje met hangmat dat uitkijkt op al dit moois. Schitterend. Zo mooi dat je er eigenlijk niet weg wilt. We bleven voorlopig dan ook op deze plek. In de ochtend kan je de zon zien opkomen en reuze krabben bewonderen op de rotsen onder ons. De hele bungalow, die opgezet is door duitsers, is sfeervol en men kan hier dan ook gerust een paar weken vertoeven. Wat velen dan ook doen.

Wij moesten de brommers de dag erop terug brengen en aangezien ik geen schakelbrommer van die kwaliteit meer wilde berijden besloten we om een jeep te huren. We werden vergezeld door een andere duitser met toevallig dezelfde naam als Nico. Waardoor we de jeep voor een prikkie konden huren als we het door drieen deelden. Deze jeep was schitterend en we hebben dan ook flink gebruik gemaakt van de 4x4 daar dit ook echt nodig was op sommige stukken. Op een gegeven moment zijn we zelfs vast geraakt in de rivier nadat de locals ons zeiden dat het te doen moest zijn... Niet dus hahaha. Diezelfde locals hebben samen met ons uiteindelijk dan ook de jeep uit de rivier geduwd... Avontuur alom en krijg nog steeds een big smile op mijn gezicht alleen al als ik eraan denk. Sommige stukken ben je zo scheef aan het rijden dat het lijkt alsof de auto ieder moment kan omkiepen. Zoveel leuker en veiliger dan die verdomde schakelbrommers.

Het wordt het feest der feesten genoemd. Het volle maan feest op Koh Pang Nan eiland. Het hele strand wordt onder het oog van de maan omgetoverd tot een groot feest gebied. Waar zo een 30.000 mensen los kunnen gaan op de muziek die alle bars ter gehore brengen met super grote speakers over het hele strand. Wat opvallend is hieraan is dat de muziek onzichtbare muren creert op het strand voor de barren, waardoor je echt diverse area's krijgt met allen hun eigen muziek. Ook de buckets doen hier goede zaken. Iedereen kan lam worden voor een paar euro omdat zo een emmertje gevuld wordt met een fles drank en een blikje fris. Iedereen is dan ook dronken, stoned, aan de paddo's of alledrie tegelijk. Het hele strand ligt bezaaid met emmers, flessen en slippers heel veel slippers. Omdat mensen zo ver heen zijn springen ze met al hun hebben en houden de zee in of trotseren ze een 10 meter lang brandend springtouw. Met heel veel dramatische aflopen, de arme stakkers hahaha. Het was wel leuk om hiervan te hebben geproefd. De sfeer is echt heel super relaxed. Maar uiteindelijk is het niet echt mijn ding, iedereen is lam om je heen en ik loop daar rond met mijn nuchtere hoofd te kijken naar alles wat om me heen gebeurd. Het is een echte been there, done that kind of thing. Niet echt voor herhaling vatbaar wat mij betreft. In de ochtend, volgens mij was het rond zevenen, een van de duitsers nog kwijtgeraakt en besloten om met z'n tweeen richting huis te rijden, hij zou uiteindelijk om 12 uur aan komen zetten.

Uiteindelijk nog twee dagen op dit eiland verbleven en genoten van de trips die we met de jeep hebben gemaakt en m'n oord aan het strand. Daarna richting Koh Sok vertrokken met de nacht boot.

Koh Sok

De nachtboot klinkt veel belovend, maar is het echt niet. In een hele grote ruimte met een hoogte van anderhalve meter liggen allemaal matrassen naast elkaar. Dit is de nachtboot van Koh Pang Nan naar het vasteland, het dorpje Surat Thani. De boot doet er 6 uur over om de overkant te bereiken. Onze tickets bleken 2x te zijn verkocht waardoor men moest inschikken. Slapen zou er toch niet van komen. Eenmaal aangekomen op Surat Thani en het leger der duizend hozzelaars te hebben verslagen naar het lokale bus station gegaan. Onderweg daar naartoe kwamen we de bus tegen die we moesten hebben en zijn ingestapt. Op naar Koh Sok en 3 uur durende reis die onze chauffeur van hel in 2 uur wist te doen. Volgens mij was hij net achttien geworden ofzo, hij leek verdacht jong.

Daar tot mijn verbazing geen leger maar een heel vredig plaatsje aangetroffen. Gratis naar een hotel/bungalow/resort achtig iets gebracht. En als we daar niet wilden blijven was het ook geen probleem, we hoefden niets te betalen. Wow dit is het Thailand dat me bijstaat. Niet al die mensen overal die aan je trekken en wat van je willen. Uiteindelijk ingecheckt in een resort waar we ons eigen huisje hadden en de jungle ingedoken. Er zijn vele watervallen in de jungle maar de waterval 7km verderop schijnt de mooiste te zijn. Het duurde dan ook niet lang of we waren onderweg. Na een lange tocht van zo een twee uur over jungle grond, om of onder boomstammen heen, en vele bloedzuigers hadden we de waterval bereikt. Hier konden we dan eindelijk het jungle zweet van ons af wassen en heerlijk zwemmen en relaxen. Sommige afdalingen in de rivier vormen ideale plaatsen om in te zitten en je te wanen in je eigen prive jacuzzi, midden in de jungle, met niemand om je heen.

Na een uur of twee besloten we om terug te gaan, op de terugweg zagen we een bordje half afgebroken aan een boom getimmerd dat de waterval nog 500m verderop was hahaha, ach volgende keer. De tocht terug leek niet zo lang als de tocht erheen. Misschien is dit omdat je de weg al kent. Omdat we niet zoveel hadden geslapen zijn we na het eten eigenlijk direct in slaap gevallen.

De volgende dag zijn op zoek gegaan naar het befaamde meer. Na een fikse zoektocht in het dorp eindelijk een brommer aan de haak geslagen waarmee we richting het meer gingen. Deze rit door een van de mooiste landschappen van Thailand is een genot. Overal schieten kalksteen formaties als enorme bergen uit de grond en je waant je alweer miniscuul. Het is heerlijk om op een brommer te rijden door dit landschap omdat het een goede manier is om bruin te worden terwijl je wordt afgekoeld. Na heel veel gezoek en gevraag uiteindelijk bij het grote meer aangekomen. En het is inderdaad heel groot. Helaas konden we niet op een van de boten daar deze alleen in de ochtend varen. Dat mocht de pret uiteraard niet bederven en we sprongen, gek door de hitte en het lange zoeken, met onze hele hebben en houden dan ook in het verkoelende groene water.

Na het zwemmen begonnen we aan onze lange weg naar huis. Onderweg kwamen we een lokale markt tegen en zijn even gestopt. De markt had voornamelijk verse vis en fruit te koop. Daar ontstond dan ook het idee om voor het avond eten een kleine bbq te doen. Na de aanschaf van een hele tonijn, een stuk kip, een halve kilo garnalen en heel wat fruit waaronder mangosteen en rambutin zijn we terug gegaan. Oja onderweg nog een lekke band gekregen die voor een 2.5 euro 100m verderop was gerepareerd in een aantal seconden (compleet nieuwe achterband). Onderweg nog gestopt bij een orchideeen kwekerij voor een drankje.

Uiteindelijk aangekomen bij onze hut begon ik hout te sprokkelen voor ons kampvuurtje. Het kampvuurtje dat we niet aankregen. Ik zei tegen Nico dat ik nog wel een manier wist die ik in mongolie had geleerd. 5min later hadden we de brommer op z'n kop om de laatste restjes benzine die het ding nog had in een kommetje te krijgen. Met een gebroken spiegel als gevolg, die we bij het terugbrengen goed hadden gecamoufleerd we kregen zelfs korting vanwege de band... ja slecht... Het kampvuur was aan en de tonijn de garnalen en het fruit smaakten allen heerlijk. Een maaltijd die me nog lang zal heugen. We kregen nog gezelschap van twee amerikanen met een gitaar die hun kip wilden roosteren. De bbq ging nog door tot in de late uurtjes ook omdat de rook de muggen toch lekker weghield.

De dag erna besloten dat het tijd was om door te trekken. Voor mij betekende dit richting Maleisie omdat mijn visum nog twee dagen geldig was en voor Nico richting BKK om les te gaan geven. Bij het treinstation gedag gezegd. We kwamen aan om 17uur en mijn trein zo vertrekken om 3uur snachts. Hij had meer geluk en moest maar 3uurtjes wachten voor BKK. Rond een uur of drie kreeg te horen van een medewerker aldaar dat mijn trein was vertraagd en zou aankomen om 7uur maar de trein van 12uur was ook vertraagd en die zou nu aankomen. Zat ik daar dan, als ik de trein van 12 uur wilde nemen zou dit mij 4x de prijs kosten die ik al had betaald omdat dit een slaap trein zou zijn. Nou toch gedaan de batterij van mijn ds zou het namelijk niet redden tot 7 en nog veel belangrijker ik wilde niet te laat de grens over steken anders krijg je een boete van 220 euro wel te verstaan. Nou als dit een slaaptrein wordt genoemd weet ik het ook niet meer. Het is eerder de gratis massage trein. Je ligt daar in je bedje terwijl je hele lichaam trilt door het denderen van de trein. Het is dat ik heel erg moe was anders had ik nooit kunnen slapen in zo een trein.

Eenmaal aangekomen in Hat Yai moest ik overstappen naar een andere trein of bus om de grens aan te doen. Toch maar met een luxeminibusje de grens overgestoken. Hier verliep alles soepel en het eerste wat opvalt is dat alles wel en geordend is in Maleisie. Het busje bracht me tot aan de stoep van het hostel waar ik wilde wezen. Welkom Maleisie, Tot ziens Thailand.

Nepal - Chitwan National Park en Pokhara

Ben op de 20e vertrokken vanuit Kathmandu naar richting Chitwan. We kregen zoveel aanbiedingen om onze oren geslingerd in Thamel die ons allemaal niet bevielen qua prijs dat we besloten om er zelf maar naar toe te gaan zonder iets van te voren te boeken. Met de gedachte dat als we het daar ter plekke zelf boeken en het veel goedkoper is, wat ook waar bleek te zijn. De reis begon met een busreis in een zeer aangename bus die van de terugreis
was nog erger dan die waar ik over vertelde toen ik bij de grens was (maar dat moet ik maar snel vergeten). Na een uur of 5 zijn we aangekomen bij Sauraha.

Sauraha is een dorpje aan de rand van de jungle/national park. Het is een heel toeristisch dorpje dat heel natuurlijk aandoet. Het is (nog) niet verloederd door de accomodaties die bij het massa toerisme horen maar is lekker basic. Hoop dat het ook zo blijft want dat is denk ik de charme ervan. Nadat we de bus uitstapten kwam er een horde wilde nepalezen op ons af die ons allemaal naar het beste hotel uit het dorp wilden brengen. Uiteindelijk zijn we een jeep ingestapt en gebracht naar een ho(s)tel die mij niet zo beviel omdat deze te ver verwijderd was van de rivier. Ik wilde een hotel langs de rivierkant zodat ik in de ochtend het olifanten badderen kon zien iets waar ik later meer over zal vertellen. En de zonsop en ondergang en nog veel meer. Het is gewoon veel leuker langs de rand van de rivier want daar gebeurt alles en het hotel is uit dezelfde prijsklasse. Overal de oren van de mensen hun hoofd lullen en je krijgt het vaak nog met een goede korting ook nog!!!

Dus daar zaten we dan aan ons super de luxe hotel (dit keer echt) langs de rivier met het beste uitzicht ever! De eerste dag niet zoveel gedaan, eerst maar eens acclimatiseren (44c) en wat prijzen vergelijken voor wat dagtripjes her en der. Uiteindelijk voor een spotprijs (niets boeken in Kathmandu) wat tripjes geboekt. Wat gaan eten (heerlijk vis sizler vers uit de rivier!) en daarna naar bed, met luxe vin die je de hele nacht van koelte verschaft en de muggen weghoudt (hier is gelukkig geen malaria) mits de stroom niet uitvalt. Ja dat heb ik nog niet verteld, even een kort uitstapje. Hier in Nepal hebben ze het briljante idee (NOT) om overdag gewoon de stroom uit te zetten. Gewoon het hele land zonder stroom, omdat er stroom te kort is. Dus iedereen slaapt hier op tijd hahaha. De stroom gaat op willekeurige tijden weer aan, meestal snachts zodat niemand er wat aan heeft omdat iedereen natuurlijk slaapt. In de hoofdstad heb je geen stoplichten maar mannetjes staan op elke hoek omdat er geen stroom is. En de bars, restaurants, winkeltjes e.d. hebben allemaal van die gigantische generators die op benzine of diesel lopen. Dat verklaart ook de reden waarom die prijzen hier zo hoog zijn (.60 voor diesel en .80 voor benzine in euro's) voor Aziatische begrippen. Heel apart maar heel het land heeft ermee leren leven en het is kenmerkend voor de Nepalezen en geeft maar weer blijk hoe relax en easy-going het hier is.

Oja, terug naar het verhaal. De volgende ochtend vroeg opgestaan want er stond een jungle safari te voet op de planning. We zijn eerst met een kano de rivier opgegaan waar we een kaaiman op de kant van de rivier zagen liggen. Na 45 min in de kano en een zere achterwerk meerden we aan om de jungle te gaan verkennen. We dachten eerst dat het een veredelde wandeltocht zou worden totdat we 15 min later oog in oog stonden met een neushoorn. Dat was ook cool al vond niet iedereen hetzelfde :) Na wat foto's te hebben genomen van de neushoorn vanuit een boom was het tijd om nog verder de jungle in te gaan. De neushoorn was ook veel groter dan ik verwachtte ik dacht dat het kleintjes waren maar ze zijn echt GIGANTISCH. We kregen ook nog instructie dat, mocht die aanvallen, we zigzaggend moesten wegrennen en vervolgens in een boom moesten klimmen. Geen veredelde wandeltocht dus. Na een halfuur lopen kwamen we namelijk een gigantische krokodil tegen. Deze lag te zonnen op de waterkant van een drassig riviertje zodat we hem (of haar) van een afstandje nauwgezet konden bestuderen. ZO GROOT!!! Later kwamen we nog wat krokodillen tegen maar die waren lang niet zo groot als de eerste. Na een flink stuk te hebben gewandeld op zoek naar de zeldzame tijger, ja die hebben ze hier ook, stak in ene een hele groep herten de weg over waar wij aan het lopen waren. Tien minuten later stak een gigantische neushoorn de weg achter ons over op een plek waar we 10 sec. geleden stonden. Kan de gids nu nog horen (SSSTTT i hear something, ANIMAL RUN!!!) Hahahahahaha.... Totaal dus geen veredelde boswandeling. Ook nog genoeg insecten gezien maar die zijn niet noemenswaardig. De jeep safari zou nog veel meer in petto hebben...

Na de enerverende jungle safari zijn we terug gekeerd naar onze kamer en gaan lunchen met adreline nog in mijn lijf. Ik dacht in eerste instantie m.b.t. tot de jungle safari per jeep dat het een veredeld tochtje zou zijn door de jungle met her en der wat dieren die meer tam dan wild zijn maar niets is minder waar. We staken de rivier over per kano om vervolgens aan de overkant in een jeep te stappen (een Mahindra Bolero). De jeep raaste door de jungle over onverharde wegen ee echte 4x4 ervaring dus. Onze gids keek ondertussen links en rechts of er ergens wat wild te spotten was. En ik was de linker kant goed in de gaten aan het houden daar ik voorin zat om wellicht de zeldzame tijger te spotten. Onze eerste confrontatie met wild, was met een neushoorn die rustig maar behoedzaam gras zat te grazen zo een 10 meter
van ons vandaan zat. Nou zo een toch duurt 4 uur dus ik zal jullie niet vervelen met elke bocht die deze tocht wel o,zo speciaal een gedenkenswaardig heeft gemaakt. Heel veel wild gezien waaronder nog meer neushoorns, beren, zwijnen, heel veel herten en kennelijk een bizon maar helaas geen tijger. Ook nog een adelaar gezien die voor onze neus een parelhoen zo uit de lucht greep die door de jeep was geschrokken en opvloog. Dat was echt zo een moment die je alleen op National Geographic ziet super cool!! (en ja ik was te laat met mijn camera het gebeurde echt in een oogwenk). Midden in de jungle hebben ze ook een fok centrum voor kaaimannen waar ik deze giganten in hun kleinste en grootste vorm van heel dichtbij heb kunnen bewonderen. Daarna zijn we doorgereden en omdat we dit als eerste deden konden we nog even stoppen bij een militie post midden in de jungle waar ik nog heb kunnen spelen met een superklein olifantje van een jaar, zo lief zoooo super superlief.

De volgende dag waren we nog niet bijgekomen van alle ervaringen maar moesten weer vroeg uit de veren voor 'weer' een jungle safari maar dit keer op een olifant. Dit was zo apart, om op een 4 meter grote mannetjes olifant de jungle in te gaan. Het mooie van een olifant is dat deze door de andere dieren als natuurlijk wordt gezien waardoor deze niet wegrennen. Zo hebben we heel wat dieren zoals zwijnen en herten van heel dichtbij kunnen zien. Het mooiste moment was toch toen we twee neushoorns in de modder zagen liggen en ons alleen maar aanstaarden. En er vervolgens een derde voor onze neus ook het modderbad in liep na, vermoedelijk, zijn moeder en vader te hebben gegroet. Experience of a lifetime! In de middag nog gezwommen in de rivier wat gezien de warmte super lekker was.

De dag erna wederom vroeg opgestaan en gekeken naar het badderen van de olifanten. Vervolgens was er een jongen die me riep, zijn steen inruilde voor mijn camera en mij de
olifant liet schrobben terwijl hij aan het kloten was met mijn camera. Weer zo een supervette ervaring de een na de ander. Na de olifant helemaal schoongeschrobd te hebben duurde wel ff mocht ik erop zitten en gaf het jongetje orders aan de olifant. De orders varieerden van spuit de domme toerist nat met je slurf tot en met schud de toerist van je rug af door heel snel met je hoofd heen weer te schudden, zo leuk!!

De dag erna (kreeg geen genoeg van Chitwan) een motor gehuurd. Dacht eerst een crosser te krijgen maar bleek een Yamaha Enticer. Ook met een cruiser kan je crossen heb ik mogen ondervinden :) We zijn naar een 20.000 Lake gereden (letterlijk naar gereden maar nooit bereikt) omdat Rick zijn portomonee was kwijt geraakt tijdens het crossen zijn we deze gaan zoeken. Vervolgens is hij verder gaan zoeken en ben ik er zelf op uit gegaan. Ik ben naar een olifanten fokkerij gegaan waar ik nog meer van die kleine olifantjes heb gezien soo cute. Waarvan er twee een tweeling was van 16 maanden.

Dat was Chitwan zo een beetje, hahaha, maar helaas geen tijger gezien :( Twee dagen later ben ik vertrokken richting Pokhara waar ik nu zit.

Pokhara zit aan een gigantisch meer de 2na grootste van heel Nepal. We hebben hier een bootje gehuurd en zijn het meer opgegaan. Dat was weer wat anders en heel leuk.

Maar niet zo leuk als mijn nieuwe hobby!!!!! De beste adreline kick ever!!! Ben gaan parasailen!!! We zijn eerst een hele hoge berg opgereden en toen heeft mijn gids zijn parachute uitgestald mij (en zichzelf) vast gegespt and away we go...... We zaten binnen een seconde in de lucht met alle vrijheid, als een vogel. We zijn tot een hoogte gekomen van 2600 meter en heb heel Pokhara als een miniscuul lappendeken onder me mogen aanschouwen. Ook nog wat egyptische gieren naast ons zien vliegen, zo speciaal... Mijn gids heeft ook nog heel wat stunts uitgehaald terwijl we daar zo hingen in de lucht wat Amazing was!! En dat was het allemaal zo een beetje.

De 5e vlieg ik vanuit Kathmandu naar Bangkok en denk dat ik rond de 1e vanuit hier richting Kathmandu vertrek. Snappen jullie nou waarom Nepal zo amazing is. Een land waarvan ik in eerste instantie niet eens naar toe wilde gaan. Waar ik per ongeluk ben beland. Maar waar ik graag zo willen blijven. En die ik iedereen adviseer. Nepal welcomes you with open arms!!!

Verder gaat het met mij zoals je wellicht wel kan uitmaken uit de verhalen uitstekend. Vermaak me prima, eet drie keer per dag warm en heerlijk!!, ben lekker bruin aan het worden en geniet.

Groeten uit Nepal, Aziz

Nepal - Kathmandu

Nepal is een woord geweldig!!

Ik zat zojuist op mijn route kaarte te kijken en ik was in eerste instantie helemaal niet van plan om dit land aan te doen. En ondertussen zit ik er alweer drie weken en ben van plan om mijn maand hier volledig uit te zitten. Ik was van plan om naar Bangladesh te reizen om van daaruit door Birma richting Bangkok te gaan. Aangezien ik van veel mensen had gehoord dat er geen route door Birma was heb ik hiervan afgezien en heb ik besloten om vanuit Kathmandu naar Bangkok te vliegen. Later kwam ik iemand tegen die verscheidene malen met een groep de voorgenoemde route heeft afgelegd op de motor dus er is wel een weg...

Ach jah zit nu dus in Nepal en zoals ik al eerder zei Nepal is geweldig. Ik verliet jullie in mijn laatste verhaal bij de grensovergang. Nou zodra je de grens overgaat kom je gelijk al in een hele andere wereld. De Wereld van Nepal (op het eerste gezicht vergelijkbaar met India)... We staken de grens over en wilden richting de hoofdstad Kathmandu. Nadat we onze visums hadden gekocht waar we vrij om te gaan en staan waar we wilden. De eerste mensen die we tegenkwamen boden ons gelijk een ritje aan naar Kathmandu in hun jeep voor een vergoeding uiteraard. Wij besloten om iedereen te negeren en een bus te zoeken die ons naar de hoofdstad kon brengen. Helemaal aan het einde van de weg stond de bus dan eindelijk. Superdeluxe, airco, vierwielaandrijving, supersuspensie en een film onderweg met ondertiteling..

hahaha niet dus!! Dit was de slechtse bus die ik ooit in mijn leven heb gezien. Toch maar even vragen. Kaartje kostte ons 400 Nepalese rupees (4 euro) en de bus zou om 12 uur vertrokken. Waarom ook niet je moet alles proberen toch en het was nog maar een klein uurtje wachten tot dat de bus zou vertrekken dus dan konden we nog ergens eten ook. Totdat een jongen die naast ons stond en die ons eerder zijn jeep had aangeboden begon te lachen. Ik van: 'wat is er aan de hand'. Hij meldde mij dat het pas half negen was en dat de bus nog lang niet zo vertrekken. Oeps vergeten mijn klokje op de lokale tijd aan te passen. Nou dan gaan we de strijd aan met de jeeps, na velen van hen te hebben gevraagd wat de prijs is: die varieert van 2000rs per persoon tot 700 pp uiteindelijk toch maar de jeep genomen (Nadat Villy me had uitgelegd dat 700nrs geen 70 euro was zoals ik dacht maar 7 euro, nou ik hoefde er in eens niet meer over na te denken hahaha). Dit was mijn eerste ervaring met dit land en was gelijk
verkocht! Op naar Kathmandu

De jeep rit was super. Het landschap is anders dan dat van China, supergrote bergen (ja, alweer), maar dan op een hoogte van 2500m. Je rijdt door een groene oase van bomen planten en vegetatie. Dan heb je links van je een immense rivier waar helder blauw water stroomt. En het beste is nog ik heb vaarwel mogen zeggen tegen mijn winter kleren, heerlijk om alleen in mn t-shirtje te lopen (binnenkort komt thuis een pakket met de bovengenoemde kleding ;p). Toen we voor het eerst op de weg reden schold ik de chauffeur uit (in gedachten dan) voor idioot. Waar is hij in godsnaam mee bezig. Rijdt al het verkeer tegemoet en bumperkleven is hier een nationale sport schijnt... Maar het verkeer tegemoet rijden valt best mee want ze rijden hier dus links en dat bumperkleven wen je aan. De rit van de
grens naar Kathmandu duurt ongeveer 5 uur en onderweg stopte we voor lunch. Dit was de beste lunch ever!!!! Je krijgt een ijzeren schaal met allerlei gerechten erop genaamd Dal Baht. En als het op is wordt het gewoon bijgevuld en de prijs wel een hele euro!!!! Heb hier de reserves weer bijgevuld die ik in China was kwijtgeraakt ;) Onderweg zijn we ook op een van de bergen gestopt en hebben we weer schitterende foto's kunnen maken van het Nepalese groene landschap met de besneeuwde toppen van de Himalaya's op de achtergrond. Als je dit ziet met je eigen ogen is het echt adembenemend!

Eenmaal in Kathmandu aangekomen zijn we gedropt in Thamel. Dit is de place to be als je Kathmandu aandoet. Het is een grote markt met eet tentjes overal, souvernir winkeltjes die allemaal dezelfde troep verkopen, internet shops, van die kleine winkeltjes die hetzelfde assortiment hebben als een gemiddelde supermarkt en nog veel meer.... We zijn op zoek gegaan naar een hostel en na vier of vijf te zijn afgegaan hebben we een uitstekende kamer gevonden in hartje Thamel voor 1,80 hahaha ik blijf lachen hier. Dat is ook waarschijnlijk de reden dat 50% of meer van de toeristen hier Nederlands zijn. Het is gewoon zo erg dat zelfs de winkel eigenaren allemaal een goed woordje Nederlands spreken, Afschuwelijk!!! De andere helft bestaat uit veel Israeli's, Duitsers, Japanners en nog veel meer. Winkel borden zijn ook gewoon in het Nederlands, hilarisch. Dus nu weten we waar iedereen op vakantie gaat. Ben in totaal zo een tien dagen in Kathmandu geweest met als favoriete bezigheid: eten en
luieren. Heb de Boudha Stupa bezocht een van de kenmerkende plaatsen voor Kathmandu. Waar we op de terugweg met z'n 6en in een Suzuki Alto terugreden naar het hotel, en tot overmaat van ramp begon het ook nog eens keihard te hagelen met hagelstenen als groot als bonken. Wat hebben we gelachen met de chaufeur!! Heb wat pleintjes en tempeltjes bezocht waar ik uitgescholden ben door een gids omdat ik weigerde te betalen omdat ik over een pleintje liep, hele discussie. Ook nog naar de Monkey tempel gegaan. Dit is een tempel zoals de naam al verraadt met overal van die kleine grijze apen. Er zijn er echt heel veel. Het is niet zo een heel bijzondere tempel maar de apen maken heel veel goed. Ook zitten de bomen vol gigantische bruine adelaars die je ook in de lucht kan bewonderen waar ze meesters
zijn, zo mooi.

Ben ook wezen raften in de Trisuli rivier. Dit was heel erg leuk om te doen. Ik had er veel meer van verwacht met stroom versnellingen waarvan de boot 180c naar beneden valt. Maar dit was niet het geval. Het was heel leuk om de rivier af te dobberen en af en toe zo een stroom versnelling mee te maken. Wel hebben we een adreline moment gehad toen een boot klem kwam te zetten tussen een rots tijdens een van de stroomversnellingen en omsloeg. Waardoor wij keihard terug moesten peddelen om alle slippers en bijhorende personen en peddels uit de rivier te vissen. Tijdens het Moessoen seizoen is het een totaal andere rivier die naar het schijnt heel erg gevaarlijk is. Misschien de volgende keer maar dan gelijk wel een week die rivier op!

Twee dagen later vertrokken uit Kathmandu na mijn visum verlengd te hebben met 15 dagen, mocht de motor van de hotel eigenaar lenen en heb een groot deel van Kathmandu op de motor verkend, heel gaaf.

Op naar Chitwan National Park voor wat jungle pret!

Tibet

Zo dat is alweer een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven op mijn blog. Heb het gewoon lekker druk gehad met leuke dingen doen dat ik er niet aan toe ben gekomen. Ik heb nu een laptop van een van mijn reisgenoten geleend en zit nu in een cafe met gratis WIFI in Pokhara - Nepal (daar later meet over) met een citroen drankjes en heerlijk veggie pakouda's....

Zal eerst maar eens bij het begin beginnen of in ieder geval waar ik jullie de afgelopen keer heb achtergelaten...

Dat was volgens mij in Yichang toen ik misselijk van de bootreis was en ik ben gevlucht naar Xian. In Xian ben ik een dag gebleven omdat ik de volgende dag richting Tibet vertrok. Dat was een vroegertje omdat we rond een uur of acht op het station moesten zijn voor onze trein, die voor de verandering met vertraging vertrok. De reis naar Lhasa de hoofdstad van de autonome regio Tibet duurt anderhalve dag met de trein. En ik kan je vertellen dit is absoluut geen straf. Je reist vanuit een vlak landschap naar een landschap met gigantische bergen om je heen (later zou blijken dat het nog kleintje zijn vergeleken met de Himalaya's). Echt een hele mooie treinreis. De vergezichten zijn schitterend en je rijdt constant rond een hoogte van 5000 meter. Er wordt dan ook continu een verse lading zuurstof in onze cabine gespoten om ons te laten wennen aan de hoogte. Met ons bedoel ik mijn reisgezelschap waarmee ik deze reis maak. (Villy en Nina twee gekke Finnen en Rick een Canadees met een mid-life crisis)De natuur om je heen is echt zo mooi en overal langs het spoor komen we de wel zo bekende yaks tegen. Leven alleen hier op deze hoogte.

Ik had mijn reis in Xian geboekt en heb een vergunning gekregen om Tibet in te mogen en aldaar een voor georganiseerd programma te volgen van 7 dagen. Dit is zowat het enige gebied in China waar je niet zomaar als toerist de toerist uit mag hangen vanwege de gespanne politieke situatie tussen de Tibetanen en de Chinezen.

Op de 1e dag ben ik opgehaald van het treinstation door mijn gids Dorje en bijbehorende chauffeur die ons door het Himalaya gebied zou loodsen, en ben ik naar het hotel gebracht. Verder niet veel gedaan wat te eten gezocht en op naar bed. Zo een treinreis is wel slaap opwekkend omdat je in de trein zelf niet zoveel slaapt.

Op de 2e dag zijn we naar Bokhara street gegaan. Dit is de hoofdstraat van Lhasa waar alle toeristen dus ook alle toeristen winkels zich bevinden. Heel leuk om te zien, lijkt net of je op de beverwijkse bazaar loopt maar dan met allemaal Tibetanen overal. Die rondjes lopen met gebedsmolentjes in hun hand of zich midden op de straat languit ten gronde werpen en bidden alsof hun leven ervan afhangt. Op het plein zelf staat een immense tempel. De tempel is heilig en tevens ook een van de bedevaartsoorden voor de Tibetanen. Sommigen van hen reizen soms jaren te voet om vervolgens daar aan te komen. Waarom jaren?? omdat ze om de zoveel stappen zich languit tot de grond werpen een gebed doen en weer verder gaan. Ze leven van de giften die men hen geeft en dragen verder niets bij zich dan hun kleding en gebeds- molentje/kraaltjes. Wij zijn deze tempel ingegaan en zagen overal boedha beelden. Alle mensen dragen een soort van grote thermoskan bij zich met daar in Yakmelk / olie. Bij ieder beeld geven / offeren ze dan een beetje van dit goedje. Er staan dan ook overal immense goudgekleurde schalen die helemaal vol zitten met yak olie/boter. Hier worden door de monikken lonten ingestoken en aangestoken zodat ze overal licht hebben. De tempels ruiken (stinken) naar YAK!!! Je moet er maar tegenkunnen. Wel heel apart op duizenden mensen te zien die zo overtuigd geloven en allerlei rituelen uitvoeren zoals muntjes gooien naar een beeld, een rode paal aanraken bij een ander beeld voor geluk, geld overal tussen stoppen... En je ziet de mensen ook overal bidden, knielen, liggen, zitten van alles wat iedereen beleid. Ik heb misschien wel duizenden soorten boeddha beelden gezien en op een gegeven moment ben je dan ook echt uitgekeken. Bij de derde tempel, ja er kwamen er nog meer, dachten Villy, Nina en ik van Geen tempels meer!!! Genoeg, als je er eentje hebt gezien heb je ze allemaal gezien....

Daarna zijn we naar het Potalla paleis gegaan. Dat is het paleis waar de Dalai Lama heeft gewoond totdat hij voor de Chineze bezetting is gevlucht in 1959. Hij leeft nu in ballingschap in India en weigert terug te keren naar Tibet zolang zijn volk en land bezet zijn door de Chinezen. Free Tibet!! Het paleis is immens en indrukwekkend en is gebouwd door de Tibetanen zelf ten tijde van de 5e Dalai Lama (de huidige is nr. 14). De 5e Dalai Lama is gestorven ten tijde van de bouw en omdat ze niet wilden dat de burgers zouden stoppen met werken hebben ze ff niets verteld. Het duurt namelijk een tijdje voordat de volgende Dalai Lama is gevonden door de officiele zoeker oftwel de Panji Lama (deze dragen van die gele hoeden die de vorm hebben van een hanekam). Dus toen ze klaar waren hebben ze de waarheid verteld, dat er inmiddels al een 7e Dalai Lama is, hahaha geflesht hahaha.... Maar het paleis bevat dus de sarcofagen van diverse Lama's en is overal versierd met goud, kunst en schilderingen. Helaas heb ik hier geen foto's van omdat dit verboden is. Dit is niet zo om religeuze redenen ofzo.... Neee, op deze manier kunnen de winkeltjes die zich in het paleis bevinden hun eigen kaarten van de bezienswaardigheden verkopen. You not make picture but you can buy picture from me hahaha. De trappen naar het paleis zelf zijn adembenemend, letterlijk. je loopt te puffen op deze hoogte omdat de lucht zo ijl is maar je hebt geen extra zuurstog nodig ofzo zolang je maar een goede gesteldheid hebt.

De volgende dag zijn we naar het Drepung en Sera klooster gegaan. Same old, same old. Als je er eentje hebt gezien dan hoef je de rest echt niet meer te zien... Ze zitten we allemaal hoog in de bergen. Drepung is een echt tempelcomplex oftewel een klein dorp waar alle monikken samen wonen. Het Sera klooster was wel leuk want we zagen immens veel monikken tijdens een van hun bijeenkomsten. Dit zijn bijeenkomsten waar alle monikken samenzijn. Sommigen zitten op de grond en sommigen staan en dan begint het!! Het vragenuurtje (4 uur) de monikken die staan die stellen allerlei vragen aan de monniken die zitten over het geloof. Dit gaat gepaard met het klappen in de handen voetbewegingen etc. Heel apart om te zien, als je niet zo weten wat er gaande is lijken het net kung-fu monniken. En daarna wordt het ritueel omgedraaid en is het wraak :p :p Daarna naar het hotel gebracht en slecht nieuws gekregen dat de tourleider van de geplande 7 dagen 6 dagen wilde maken met allerlei smoesjes. Zoals dat is dicht, of dat is ontoegankelijk vanwege de militaire bezetting (die overigens overal aanwezig in flinke getallen en wapens). Nou dat ging mooi niet door!!! Na wat gedreigd te hebben met dan willen we onze geld terug en gaan wel weg, veel telefoontjes etc, hebben we gewoon onze zin gekregen, wie denken ze dat ze voor zich hebben!!!

Dag 4 zijn we uit Lhasa vertrokken richting de Mount Everest en de Nepalese grens. WOW!! We zijn per jeep door dit gebied getrokken en hebben de hoogste pieken gezien die de wereld te bieden heeft. Je voelt je zo klein miniscuul en desoluut als je daar aan het rijden bent. Of als we stoppen op een verlaten plek om foto's te maken en je alleen de wind als gezelschap hebt. Er is werkelijk niemand. en als je hier een heuveltje van 50m oploopt ben je werkelijk buiten adem. Wat wil je op het dak van de wereld! Amazing. We zijn richting Sichuan gereden waar we zouden overnachten. Daar kregen we nog een klooster te zien waar we binnen 1 sec. weg waren. Alleen een foto van de buitenkant genomen hahaha. Wat gegeten in een Deco's (Chinese Mac) omdat Villy niets Chinees wilde eten, hij was een beetje ziek. Daarna naar vroeg naar bed je bent gewoon bekaf door het hoogteverschil.

Dag 5 reden we door de Everest vallei nog even en we zouden er bijna zijn!!! Echt de bergen zijn GIGANTISCH en goed te doen per jeep. Serious Off-roading daar. Je rijdt eerst een uur berg op en dan weer een uur berg af en zo komt de Everest steeds dichterbij. En om de zoveel tijd kom je gigantische groepen yaks tegen die op een hoogte van 5000m staan te grazen.... Ten slotte aangekomen bij het Rombuk klooster dit is het hoogste klooster ter wereld. De jeep wilde al stoppen omdat we hier zouden overnachten. Maar dat is niet volgens plan. Ik zei tegen de gids dat we naar het Everest Base Camp wilden gaan. Ja dat kon niet vanwege de bezetting en het slechte zicht en het blablabla... Waarop ik zei dan wil ik mijn geld terug en dat je ons terugbrengt naar Lhasa vindt wel iemand die ons er naar toe wil brengen. Hahaha toen kon het ineens wel. Daar stond ik dan op het hoogste plekje op aarde waar ik me ooit zal bevinden denk ik zo. Op 5300 meter. Op een heuveltje halverwege de Mount Everest, de grootste berg ter wereld met zijn immense 8845. Naar lucht te happen omdat ik zojuist eenheuvel van geen 100m was opgeklommen. FF diep ademhalen, bijkomen want namelijk nog mijn dansje doen ;). Daarna terug gereden naar het klooster waar we zouden overnachten. Ik was die nacht erg blij met mijn lakenzak die bestemd is voor -30 daar waar bijna niemand heeft geslapen vanwege de vrieskou heb ik heerlijk geslapen en werd dan ook uitgerust (ipv. chagrijnig en verkleumd, iedereen hahaha) wakker. Op naar de grens. Het zicht was in de ochtend schitterend waardoor we de Everest in zijn volle glorie konden zien, ongelovelijk.

Dag 6 bestond voormalelijk uit rijden, rijden en nog eens rijden wat absoluut geen straf was. Je krijgt geen genoeg van het landschap. We stopten in Tingri om te lunchen waarbij ik nog heel wat mooie foto's kon schieten van de Everest op afstand met omliggende bergen. We hadden het echt getroffen met het weer dat kraakhelder was. Uiteindelijk aan het einde van de middag aangekomen in Zhangmu waar we zouden overnachten. Dit is het laatste stadje in China en zit dan ook 100m ofzo van de grens af. Wat mooi is van dit gebied is dat je langzaam aan alles zit veranderen. Wat zo leeg was en vol met sneeuw en ijs maakt geleidelijk plaats voor groen. Omdat we deze dag wel zo een 2500 meter zakten zie je het landschap ook drastisch veranderen. Je bent je op dit soort momenten en plaatsen heel bewust van de natuur het klimaat en alles om je heen, echt een hele mooie ervaring, een die ik jullie allen adviseer!

Grenscontrole ging voorspoedig (mijn paspoort werd als enige dubbel gecheckt en ik moest wachten) en we staken de vriendschap brug over naar Nepal. Waar we heel wat afgevaardigden van beiden kanten handjes zagen schudden op de streep midden op de brug die de grens moest voorstellen. Zal wel een plechtigheid zijn ofzo... en ook weer die alom overal aanwezige militie die Dorje (onze gids) de toepasselijke koosnaam monkeys gaf. Maar dat alles vergeet je onmiddelijk met een blik om die immense bergen overal om je heen.

De grote vraag nu is... Nepal wat heb je voor ons in petto....?? Een ding is zeker, veel meer dan ik in ieder geval dacht...