Zo dat is alweer een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven op mijn blog. Heb het gewoon lekker druk gehad met leuke dingen doen dat ik er niet aan toe ben gekomen. Ik heb nu een laptop van een van mijn reisgenoten geleend en zit nu in een cafe met gratis WIFI in Pokhara - Nepal (daar later meet over) met een citroen drankjes en heerlijk veggie pakouda's....

Zal eerst maar eens bij het begin beginnen of in ieder geval waar ik jullie de afgelopen keer heb achtergelaten...

Dat was volgens mij in Yichang toen ik misselijk van de bootreis was en ik ben gevlucht naar Xian. In Xian ben ik een dag gebleven omdat ik de volgende dag richting Tibet vertrok. Dat was een vroegertje omdat we rond een uur of acht op het station moesten zijn voor onze trein, die voor de verandering met vertraging vertrok. De reis naar Lhasa de hoofdstad van de autonome regio Tibet duurt anderhalve dag met de trein. En ik kan je vertellen dit is absoluut geen straf. Je reist vanuit een vlak landschap naar een landschap met gigantische bergen om je heen (later zou blijken dat het nog kleintje zijn vergeleken met de Himalaya's). Echt een hele mooie treinreis. De vergezichten zijn schitterend en je rijdt constant rond een hoogte van 5000 meter. Er wordt dan ook continu een verse lading zuurstof in onze cabine gespoten om ons te laten wennen aan de hoogte. Met ons bedoel ik mijn reisgezelschap waarmee ik deze reis maak. (Villy en Nina twee gekke Finnen en Rick een Canadees met een mid-life crisis)De natuur om je heen is echt zo mooi en overal langs het spoor komen we de wel zo bekende yaks tegen. Leven alleen hier op deze hoogte.

Ik had mijn reis in Xian geboekt en heb een vergunning gekregen om Tibet in te mogen en aldaar een voor georganiseerd programma te volgen van 7 dagen. Dit is zowat het enige gebied in China waar je niet zomaar als toerist de toerist uit mag hangen vanwege de gespanne politieke situatie tussen de Tibetanen en de Chinezen.

Op de 1e dag ben ik opgehaald van het treinstation door mijn gids Dorje en bijbehorende chauffeur die ons door het Himalaya gebied zou loodsen, en ben ik naar het hotel gebracht. Verder niet veel gedaan wat te eten gezocht en op naar bed. Zo een treinreis is wel slaap opwekkend omdat je in de trein zelf niet zoveel slaapt.

Op de 2e dag zijn we naar Bokhara street gegaan. Dit is de hoofdstraat van Lhasa waar alle toeristen dus ook alle toeristen winkels zich bevinden. Heel leuk om te zien, lijkt net of je op de beverwijkse bazaar loopt maar dan met allemaal Tibetanen overal. Die rondjes lopen met gebedsmolentjes in hun hand of zich midden op de straat languit ten gronde werpen en bidden alsof hun leven ervan afhangt. Op het plein zelf staat een immense tempel. De tempel is heilig en tevens ook een van de bedevaartsoorden voor de Tibetanen. Sommigen van hen reizen soms jaren te voet om vervolgens daar aan te komen. Waarom jaren?? omdat ze om de zoveel stappen zich languit tot de grond werpen een gebed doen en weer verder gaan. Ze leven van de giften die men hen geeft en dragen verder niets bij zich dan hun kleding en gebeds- molentje/kraaltjes. Wij zijn deze tempel ingegaan en zagen overal boedha beelden. Alle mensen dragen een soort van grote thermoskan bij zich met daar in Yakmelk / olie. Bij ieder beeld geven / offeren ze dan een beetje van dit goedje. Er staan dan ook overal immense goudgekleurde schalen die helemaal vol zitten met yak olie/boter. Hier worden door de monikken lonten ingestoken en aangestoken zodat ze overal licht hebben. De tempels ruiken (stinken) naar YAK!!! Je moet er maar tegenkunnen. Wel heel apart op duizenden mensen te zien die zo overtuigd geloven en allerlei rituelen uitvoeren zoals muntjes gooien naar een beeld, een rode paal aanraken bij een ander beeld voor geluk, geld overal tussen stoppen... En je ziet de mensen ook overal bidden, knielen, liggen, zitten van alles wat iedereen beleid. Ik heb misschien wel duizenden soorten boeddha beelden gezien en op een gegeven moment ben je dan ook echt uitgekeken. Bij de derde tempel, ja er kwamen er nog meer, dachten Villy, Nina en ik van Geen tempels meer!!! Genoeg, als je er eentje hebt gezien heb je ze allemaal gezien....

Daarna zijn we naar het Potalla paleis gegaan. Dat is het paleis waar de Dalai Lama heeft gewoond totdat hij voor de Chineze bezetting is gevlucht in 1959. Hij leeft nu in ballingschap in India en weigert terug te keren naar Tibet zolang zijn volk en land bezet zijn door de Chinezen. Free Tibet!! Het paleis is immens en indrukwekkend en is gebouwd door de Tibetanen zelf ten tijde van de 5e Dalai Lama (de huidige is nr. 14). De 5e Dalai Lama is gestorven ten tijde van de bouw en omdat ze niet wilden dat de burgers zouden stoppen met werken hebben ze ff niets verteld. Het duurt namelijk een tijdje voordat de volgende Dalai Lama is gevonden door de officiele zoeker oftwel de Panji Lama (deze dragen van die gele hoeden die de vorm hebben van een hanekam). Dus toen ze klaar waren hebben ze de waarheid verteld, dat er inmiddels al een 7e Dalai Lama is, hahaha geflesht hahaha.... Maar het paleis bevat dus de sarcofagen van diverse Lama's en is overal versierd met goud, kunst en schilderingen. Helaas heb ik hier geen foto's van omdat dit verboden is. Dit is niet zo om religeuze redenen ofzo.... Neee, op deze manier kunnen de winkeltjes die zich in het paleis bevinden hun eigen kaarten van de bezienswaardigheden verkopen. You not make picture but you can buy picture from me hahaha. De trappen naar het paleis zelf zijn adembenemend, letterlijk. je loopt te puffen op deze hoogte omdat de lucht zo ijl is maar je hebt geen extra zuurstog nodig ofzo zolang je maar een goede gesteldheid hebt.

De volgende dag zijn we naar het Drepung en Sera klooster gegaan. Same old, same old. Als je er eentje hebt gezien dan hoef je de rest echt niet meer te zien... Ze zitten we allemaal hoog in de bergen. Drepung is een echt tempelcomplex oftewel een klein dorp waar alle monikken samen wonen. Het Sera klooster was wel leuk want we zagen immens veel monikken tijdens een van hun bijeenkomsten. Dit zijn bijeenkomsten waar alle monikken samenzijn. Sommigen zitten op de grond en sommigen staan en dan begint het!! Het vragenuurtje (4 uur) de monikken die staan die stellen allerlei vragen aan de monniken die zitten over het geloof. Dit gaat gepaard met het klappen in de handen voetbewegingen etc. Heel apart om te zien, als je niet zo weten wat er gaande is lijken het net kung-fu monniken. En daarna wordt het ritueel omgedraaid en is het wraak :p :p Daarna naar het hotel gebracht en slecht nieuws gekregen dat de tourleider van de geplande 7 dagen 6 dagen wilde maken met allerlei smoesjes. Zoals dat is dicht, of dat is ontoegankelijk vanwege de militaire bezetting (die overigens overal aanwezig in flinke getallen en wapens). Nou dat ging mooi niet door!!! Na wat gedreigd te hebben met dan willen we onze geld terug en gaan wel weg, veel telefoontjes etc, hebben we gewoon onze zin gekregen, wie denken ze dat ze voor zich hebben!!!

Dag 4 zijn we uit Lhasa vertrokken richting de Mount Everest en de Nepalese grens. WOW!! We zijn per jeep door dit gebied getrokken en hebben de hoogste pieken gezien die de wereld te bieden heeft. Je voelt je zo klein miniscuul en desoluut als je daar aan het rijden bent. Of als we stoppen op een verlaten plek om foto's te maken en je alleen de wind als gezelschap hebt. Er is werkelijk niemand. en als je hier een heuveltje van 50m oploopt ben je werkelijk buiten adem. Wat wil je op het dak van de wereld! Amazing. We zijn richting Sichuan gereden waar we zouden overnachten. Daar kregen we nog een klooster te zien waar we binnen 1 sec. weg waren. Alleen een foto van de buitenkant genomen hahaha. Wat gegeten in een Deco's (Chinese Mac) omdat Villy niets Chinees wilde eten, hij was een beetje ziek. Daarna naar vroeg naar bed je bent gewoon bekaf door het hoogteverschil.

Dag 5 reden we door de Everest vallei nog even en we zouden er bijna zijn!!! Echt de bergen zijn GIGANTISCH en goed te doen per jeep. Serious Off-roading daar. Je rijdt eerst een uur berg op en dan weer een uur berg af en zo komt de Everest steeds dichterbij. En om de zoveel tijd kom je gigantische groepen yaks tegen die op een hoogte van 5000m staan te grazen.... Ten slotte aangekomen bij het Rombuk klooster dit is het hoogste klooster ter wereld. De jeep wilde al stoppen omdat we hier zouden overnachten. Maar dat is niet volgens plan. Ik zei tegen de gids dat we naar het Everest Base Camp wilden gaan. Ja dat kon niet vanwege de bezetting en het slechte zicht en het blablabla... Waarop ik zei dan wil ik mijn geld terug en dat je ons terugbrengt naar Lhasa vindt wel iemand die ons er naar toe wil brengen. Hahaha toen kon het ineens wel. Daar stond ik dan op het hoogste plekje op aarde waar ik me ooit zal bevinden denk ik zo. Op 5300 meter. Op een heuveltje halverwege de Mount Everest, de grootste berg ter wereld met zijn immense 8845. Naar lucht te happen omdat ik zojuist eenheuvel van geen 100m was opgeklommen. FF diep ademhalen, bijkomen want namelijk nog mijn dansje doen ;). Daarna terug gereden naar het klooster waar we zouden overnachten. Ik was die nacht erg blij met mijn lakenzak die bestemd is voor -30 daar waar bijna niemand heeft geslapen vanwege de vrieskou heb ik heerlijk geslapen en werd dan ook uitgerust (ipv. chagrijnig en verkleumd, iedereen hahaha) wakker. Op naar de grens. Het zicht was in de ochtend schitterend waardoor we de Everest in zijn volle glorie konden zien, ongelovelijk.

Dag 6 bestond voormalelijk uit rijden, rijden en nog eens rijden wat absoluut geen straf was. Je krijgt geen genoeg van het landschap. We stopten in Tingri om te lunchen waarbij ik nog heel wat mooie foto's kon schieten van de Everest op afstand met omliggende bergen. We hadden het echt getroffen met het weer dat kraakhelder was. Uiteindelijk aan het einde van de middag aangekomen in Zhangmu waar we zouden overnachten. Dit is het laatste stadje in China en zit dan ook 100m ofzo van de grens af. Wat mooi is van dit gebied is dat je langzaam aan alles zit veranderen. Wat zo leeg was en vol met sneeuw en ijs maakt geleidelijk plaats voor groen. Omdat we deze dag wel zo een 2500 meter zakten zie je het landschap ook drastisch veranderen. Je bent je op dit soort momenten en plaatsen heel bewust van de natuur het klimaat en alles om je heen, echt een hele mooie ervaring, een die ik jullie allen adviseer!

Grenscontrole ging voorspoedig (mijn paspoort werd als enige dubbel gecheckt en ik moest wachten) en we staken de vriendschap brug over naar Nepal. Waar we heel wat afgevaardigden van beiden kanten handjes zagen schudden op de streep midden op de brug die de grens moest voorstellen. Zal wel een plechtigheid zijn ofzo... en ook weer die alom overal aanwezige militie die Dorje (onze gids) de toepasselijke koosnaam monkeys gaf. Maar dat alles vergeet je onmiddelijk met een blik om die immense bergen overal om je heen.

De grote vraag nu is... Nepal wat heb je voor ons in petto....?? Een ding is zeker, veel meer dan ik in ieder geval dacht...