Het echt Maleisië

De laatste keer heb ik jullie achtergelaten in KL. De bruisende hoofdstad van Maleisie waar ik helemaal verliefd op ben geworden. Ben daar in totaal zo een tien dagen gebleven. Na tien dagen zei ik tegen Tony mijn reisgenoot uit Canada dat ik hoe dan ook morgen zou vertrekken met of zonder hem hahaha. Hij kon de humor ervan inzien want als het aan hem lag zouden we nog twee weken luieren...

KL is zo laid back, je hebt voedsel op elke straathoek, en de immense winkelcentra's zijn overal te vinden. Zo kan je een filmpje bekijken, bowlen, poolen, clubben en nog veel meer. De veelzijdigheid en de eenvoud waarin deze stad zich voortbeweegt is het geen wat mij zo erg trekt. Maar er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Dus daar ging ik weer met m'n backpack op m'n rug richting Pulau Tioman. Ik had eerder gezegd dat ik richting Taman Negara zou gaan maar had geen zin in jungle eerder aan wat rust en een strand. Het is zo druk en hectisch in KL.

Pulau Tioman

Eenmaal aangekomen in Pulau Tioman was ik helemaal gebroken. De veroorzaker een gekke buschauffeur en een gammele bus waarbij je schroefjes op de grond zag liggen aan het einde van de rit. Het was een nachtbus maar slapen kwam er niet echt van, en ik heb mezelf juist wakker gehouden de hele dag (en ook nog eens vroeg opgestaan!!!) om in de bus te kunnen slapen. Ik ben bedrogen :S door mijn eigen voornemen. Ik probeerde nog te liggen maar die stoelen (twee stoelen aan weerszijden) heb een gleuf in het midden die naar boven krult niet echt heel comfortabel dus. Ik dacht bij mezelf, ach joh zodra je bent ingecheckt ga je lekker in een hangmat liggen aan het strand en het komt allemaal goed. Maar ik moest nog vier uur wachten in de haven voor de eerste boot richting het eiland. Ik ben uiteindelijk op een stoel in de wachtruimte van de haven in slaap gevallen met mijn hoofd op mijn backpack... Werd dan ook wakker met een kramp in mijn nek die de hele dag heeft geduurd. Ik voelde me echt een BACKPACKER hahaha. Na een bootrit van 45 minuten in een redelijke boot eindelijk aangekomen op het eiland. Na wat plekjes te hebben bekeken aan ABC (dat is echt de naam van het stadje/plek op het eiland) naar het volgende plaatsje gelopen, Tekek. Waarom zal je misschien denken, ik had een turkse jongen uit Duitsland ontmoet op de boot en die vond alle plaatsjes niet echt zijn stijl. Ik die al zo lang aan het trekken is vond het wel allemaal oke. Ben ik nu veranderd of is hij gewoon te... Maar goed op naar Tekek dus op zoek naar betere accommodatie. Toen hij uiteindelijk wilde inchecken in een plaatsje met airco en alles erop en eraan heb ik hem maar achtergelaten en ben ik terug gelopen naar ABC. Aldaar in een hutje ingecheckt met de zee als mijn voortuin, een schoon bed, douche en toilet, heerlijk meer vraag ik niet. Heb hem overigens nooit meer gezien. Enige wat ik kon denken nu na die vermoeiende reis en dat heen weer geloop op het heetst van de dag was slapen en eten. Liefst het laatste eerst. Zo gezegd zo gedaan. Ben nog net op tijd wakker geworden om de zonsondergang te kunnen zien. Dit terwijl ik wakker aan het worden was, gelegen in een hangmat. (Iemand ruilen :P).

De dag erna besloten om mijn angsten voor het diepe te overwinnen en een duik te gaan nemen. Via een duikschool een tripje geboekt en we gingen op weg naar een eilandje twee uur varen, dit zou een hotspot voor duikers zijn. Na de nodige instructies en dergelijke aan de kust uiteraard, nee ze gooien je hier niet zomaar onverantwoord in het diepe alleen maar omdat het Maleisië is. De duik was intens, ik had niet verwacht me zo vrij en beschermd te voelen onder water. Dit was dus niet wat ik verwachtte maar het was zo gaaf. Heb een hele jungle aan koraal gezien met alle kleuren die je maar kunt bedenken, ben maar liefst tot wel 18m diep gedoken!!! En dat voor een eerste keer. En dan heb ik het niet eens over al de vissen die je daar tegenkomt en die met je mee zwemmen en liften, de manta's en de immense schildpadden die zich zo vrij en gracieus bewegen. Heel anders dan boven water. Voelde me als een vis in het water (hahaha i know, cliche). Ik besloot dan ook dat ik de gehele cursus zou doen om een gecertificeerde duiker te worden, en ik ben geslaagd!!! Niet zo heel moeilijk hoor haha. In totaal 6 duiken gedaan in 3 dagen tijd wat een heleboel is. Heel veel gezien en me iedere keer lopen verbazen. Om nou te zeggen dat dit mijn nieuwe vrijetijdsbesteding word is teveel van het goede. Maar het is supergaaf om eens in de zoveel tijd gewoon te doen.

Wat heb ik verder nog gedaan op dit eiland hmmm. Niet veel eigenlijk je bent zo brak van het duiken aan het einde van de dag dat je lekker wilt uitrusten. Zo een duikdag begint namelijk om negen en eindigt om 6 als je geluk hebt. Heerlijk geluierd aan het strand, wilde de Champions league finale nog zien maar alles sluit om tien op dit eiland en omdat het zo rond een uur of drie ‘snachts begint heb ik het niet kunnen bekijken. Later nog wel de hoogtepunten bekeken op het internet. (Milito 2x wordt een interessant wk dit jaar, vooral voor Argentinië, vanavond de wedstrijd maar even bekijken) Dus flink geluierd, heb een nacht nog doorgehaald en de maan zien ondergaan (voor de 1^ex) dit was heel goed te zien omdat het 2 dagen was voordat het volle maan zou worden en de reflectie hiervan over de zee die zich eindeloos voor je uitstrekt is schitterend. Na een week op dit eilandje werd het tijd om te vertrekken. Terug naar KL waar me een en ander stond te wachten.

KL

Chief, iemand die ik heb ontmoet in KL, had me beloofd dat hij me naar een hotspring zou brengen die het best tot zijn recht kwam gedurende de volle maan. Vandaar ook mijn terugkeer naar KL. Nadat hij een aantal van zijn vrienden had opgetrommeld zijn we met z'n zessen richting de hotspring gereden midden in de nacht. Ik was heel erg moe maar dat alles zou veranderen eenmaal in het water waar ik plotseling geen slaap meer had omdat het zo een unieke ervaring voor mij was. Uniek om in een bassin te zwemmen/zitten/liggen in heerlijk warm water dat uit de grond komt met de volle maan als een gigantische spaarlamp in de lucht. Uniek, ideaal, super en helemaal mijn ding. Dit zijn dingen die je alleen meemaakt als je met locals omgaat. Er was niemand daar alleen wij en de maan.

De komende dagen met Chief rondgehangen. Hij had mij uitgenodigd om bij hem thuis te komen logeren. Ik vond dit een hele eer en ben hier dan ook op ingegaan, waarom niet? Hij woont aan de rand van Kuala Lumpur samen met zijn vrouw, twee van zijn kinderen (8 en 10, 3 van zijn kinderen zitten op kostschool), zijn neef en de huishoudster. Zijn huis is omringt door jungle en voelde me meteen thuis bij hem. Hij had zelfs zijn motortje gerepareerd zodat ik vervoer had terwijl hij aan het werk was op kantoor. Zo een aardige man, en puur heb het zeer getroffen om zulke mensen te ontmoeten, dat heeft er denk ik ook aan bijgedragen dat ik zo verliefd ben geworden op KL. Zo ben ik een dag meegegaan met Younes een vriend van Chief. Younes had werk te doen in het noorden (hij is een architect en zou aldaar een moskee bouwen) en vroeg ik of ik mee wilde, natuurlijk! Het noorden nog nooit zo snel bereikt als in Younes zijn 5 serie die er in totaal zo een twee uurtjes over deed, i.p.v. de bus die er 4uur ofzo over doet. Nadat hij zijn werk had gedaan zouden we naar Royal Bloom gaan, dit is een jungle waar je heel veel verschillende Hornbills (google het als je nieuwsgierig bent want heb geen foto ) kan zien. Helaas begon het onderweg keihard te regenen en waren we te laat omdat de laatste boot die je naar de jungle brengt al vertrokken was. Helaas andere keer dan maar. Heb wel heel veel meegekregen van het land, verschillende dorpjes waar Younes van alles over weet te vertellen en durian heel veel durian fruit. In het begin moest ik niets weten van deze stinkende vrucht maar naar mate je het eet des te lekkerder je het gaat vinden, mmm. Zoals de Maleisiërs zeggen, 'It's an acquired taste'.

Terranganu

In het weekend weer naar het noorden vertrokken maar dit keer met Chief en zijn familie voor een tripje naar de kampong (dorp) van zijn vrouw. Haar vader was ziek en ze besloot om hem te bezoeken, tevens was er ook een bruiloft van een van haar familie leden en vroeg mij of ik mee wilde. Er is maar een antwoord als iemand je vraagt of je het traditionele Maleisische leven wilt meemaken en zien. Zo waren we dus vertrokken naar Teranganu (heb zelf gereden!! :D)een gebied in het uiterste noorden van Maleisië (aan de andere kant, niet de kant waar ik met Younes ben geweest). Hier heb ik de eer gehad om haar vader en moeder te ontmoeten was tevens ook de enige keer dat ik ze heb gezien. Haar vader heeft maar liefst drie vrouwen!! Iets wat heel gebruikelijk is in Maleisië, mits de eerste vrouw ermee instemt en je kan voorzien in alle behoeftes van alle vrouwen. Ben daarna met chief het dorp ingedoken waar we langs de boulevard zijn gelopen met een andere vriend van hem. HELEMAAL GEEN TOERISTEN!!!! YEAH!!! De dag erna zijn we met zijn twee zoons richting het strand vertrokken. Zoals je kan voorstellen in een plek als deze zijn de stranden geheel verlaten, heerlijk een heel strand voor jezelf. En een schitterend strand nota bene. Je kon de Perenhtians zien. Dit is de plek waar alles toeristen naar toe gaan om te duiken chillen etc. de reden juist waarom ik er niet naar toe ben gegaan en naar tioman. Afijn, heerlijk gezwommen en wel een helen toerist weten te spotten. In de avond verse vis van de markt gehaald een 2 kilo wegende tonijn, wat inktvis en heel veel verschillende soorten fruit waaronder mangosteen mijn nieuwe favoriet. In de avond wat kolen tussen een paar bakstenen geplaatst een grill erboven en we hadden een BBQ. Alles was heerlijk gemarineerd op z'n Indonesisch. Had Wall-E aangezet voor de kinderen en we hadden met z'n allen een heerlijke avond gehad waarbij het nog laat is geworden ook. Deed me beetje denken aan de BBQ die we thuis altijd hebben, heel erg gezellig. De dag erna was het alweer tijd om te vertrekken en brak opgestaan natuurlijk. De rit terug naar KL duurde maar liefst 7 uur maar zijn dan ook onderweg langs allerlei schitterende mooie plekjes gestopt, wow!

Georgetown

Na maar liefst anderhalve week heb ik afscheid genomen van Chief en ben ik vertrokken naar Georgetown. Heb zoveel lieve, aardige, pure en mooie mensen ontmoet dat ik zeg Maleisië is echt de place to be. Wilde eerst een boot pakken van uit Port Klang naar Indonesie, maar deze verbinding bestaat niet meer. Dus moest noodgedwongen terug naar Georgetown en via daar de boot pakken naar Medan. Eenmaal aangekomen in Georgetown hotel gezocht om een nachtje te slapen om in de ochtend de eerste boot te pakken. Dit ging helaas niet door omdat er op zondag er geen boot is, oke je bent flexibel of je bent het niet. Ben dan maar voor de 3^e keer naar de snake tempel gegaan, waar ze een show hadden vandaag en verschillende mensen die je van alles over de slangen vertelde. Tevens ook een show gezien waar een man een cobra kust helemaal leip...

De volgende dag weer vroeg uit de veren voor de boot naar Medan, na de formaliteiten zat ik daar dan of lag eigenlijk in de boot onderweg naar Indonesie die er uiteindelijk zo een zes uur over zou doen. Hoe Indonesie is en mijn indrukken daar lees je in mijn volgende blog. Wat een traktatie twee blogs in een keer, er is dan ook heel gebeurd, lees verder ----=>