Ben dus heelhuids aangekomen in Ulaan Bator. Moet toch maar even kijken naar mijn vorige blogs want volgens mij begin ik altijd met heelhuids. Ach, jah zijn ze thuis ook gerust. Hmmm, Ben dus veilig aangekomen en stapte de trein uit om vervolgens helemaal niemand tegen te komen die keurig netjes een bordje omhoog hield met mijn naam erop. Precies, misschien staan ze voorin. Na een leger aan taxi chauffeurs die een muur vormden naar het plein voor het treinstation te hebben omzeild, vond ik helemaal niemand die naar mij zocht?!? Wat is hier aan de hand? Vroeg ik mezelf dan ook af. Nou misschien zijn ze te laat het is immers 6 uur'sochtends en misschien is dat hier gebruikelijk. Merk je het?? probeerde mezelf moed in te praten, het was immers -25, pikkedonker en ik stond op een treinstation vol met mensen die er uitzagen alsof ze onderdeel van het station waren. Dan maar teruglopen naar de trein. Weer niemand op een man na die toeristen trips aan het verkopen was op een compleet leeg perron, huh?! Hij zei dat over een half uur de volgende trein zou komen vol met toeristen, oooh vandaar. Hij zei dat ik beter kon wachten in het treinstation, het was daar immers warm (is er een station dan?). Kreeg nog het advies dat ik moest oppassen voor zakkenrollers. Elk persoon die ik ontmoet en een praatje mee hou zeg dat ik moet oppassen voor zakkenrollers. Waarschijnlijk een plaag ofzo. Dus na een minuut in het station te hebben gestaan werd ik begroet met een 'Goedemorgen'. Het was boer Bert bij wie ik zo verblijven de aankomende drie dagen op zijn Ger-kamp. Vroeg hem nog, behoor jij mij niet op te wachten met een bordje, waarop hij heel laconiek zei, 'nee joh veels te koud buiten'. Kon hem wel %^$&^$@. Ach, begin goed al goed.

Hij sluisde me in een auto met chauffeur, want hij zou niet meekomen omdat hij wat zaken te regelen had in de stad. Wellicht dat ik hem later nog wel zou zien (Ja, op de terugweg van het ger kamp kruisden onze auto's elkaar;)). In ieder geval zat ik nu warm in een auto ontdaan van mn bagage. Nou ja warm ;S warmer want zat nog steeds met muts, sjaal, wanten en jas in de auto want de verwarming deed het niet helemaal lekker. Maar wat was het uitzicht schitterend mooi. We reden naar Terelj nationaal park en de zon begon net op te komen. Deze verlichtte het land en de bergen waardoor we heen reden. Ik kan helaas geen woorden vinden die goed kunnen beschrijven hoe mooi dit wel niet was en de foto's doen het uitzicht ook geen eer aan. De rit duurde een dikke anderhalf uur dus heb genoten.

Eenmaal aangekomen kreeg eerst een lekker ontbijtje voor mijn kiezen. Want Bert maakt zijn eigen kaas. Na het ontbijt ben ik naar mijn ger gegaan want was een beetje moe van de reis en de bijbehorende jet-lag. Dus ging even liggen dit keer maar 3 uurtjes ;). Even een uitleg over de ger. Een ger is dus een ronde circustent waarin alles wordt gedaan. Men eet, slaapt, leeft en kookt in deze ene ruimte. In deze ene ruimte staat in het midden dan ook een kachel (weet even niet hoe ik het anders moet noemen) met een pijp die uit de punt van de tent naar buiten prikt. Deze kachel dien als verwarming maar ook als oven, waterkoker, boiler, bbq en nog veel meer. Mijn ger was aanzienlijk kleiner dan de hoofdger waar ik dus werd ontvangen door de vrouw van Bert. Een aardige mongoolse dame die gelukkig alles begreep wat ik zei in het engels (Thank God!) haar zus en haar dochterje van 9 maanden (echt een schatje).

Na mijn tukje ben ik de omgeving een beetje gaan verkennen. Echt schitterend, het schijnt in de zomer nog mooier te zijn. Dit was dus de koudste plek op aarde op dit moment. Ben wel blij want dit betekent dat het vanaf nu alleen maar warmer kan worden :)

Daarna ben ik als een boer aan het werk gegaan. Alle beesten moesten eerst te eten krijgen, daarna moesten de koeien worden gemolken. Dit werd gedaan door eerst het kalf aan de uier aan te zetten. Als dit was gedaan moest het kalf vastgezet worden en kon het melken beginnen. Ik deed dit echt zoooo belabberd dat ik het maar aan de profesional over liet. Daarna mocht het kalfje gewoon weer drinken bij mams. Verder nog hout gehakt, ijsbrokken uit de rivier gehaald, deze worden dan in de ger in een groot ijzeren vat gestopt. Dit vat staat naast de kachel dus dan ontdooit het vanzelf. Ook handig met eten koken etc. staat het water lekker dichtbij. Melk gekarnt, kwark gemaakt en geproefd (niet mijn ding, geef mij maar gewoon uit een pakje, he San :)). Tot zover dag een. Of nee de dag was nog niet over want er was ook nog een nacht haha :( Normaal niet noemenswaardig omdat je dan gewoon ligt te slapen en in de ochtend wakker wordt maar in dit geval verliep dat even iets anders. Voor het slapen gaan nog de sterrenhemel bewonderd en het steelpannetje gezien. De hemel is hier zo zuiver dat je zoveel lichtjes ziet in dat canvas dat je uren naar kan kijken (yeah right, misschien als het wat warmer is ;))(btw nick heb nog geprobeerd foto's te maken maar heb helaas geen telelens dus deze waren pik zwart). Maar ook weer schitterend. Dus ik ging slapen ;) eerst werd het kacheltje voor me gestookt en was het lekker warm. Tot dat ik om drie snachts wakker werd van de kou, dit is me nog nooit gebeurd. Het kacheltje was dus in de loop van de nacht uit gegaan, dat hadden jullie wel begrepen he. Omdat het zo koud was heb ik de dekens om me heen gewikkeld als een cocoon en eerst een uur naar de kachel zitten staren in de hoop dat deze spontaan zou aangaan. Dit alles terwijl ik mijn lichaam in mijn cocoon warm aan het wrijven was, tevergeefs. Er zat niets anders op dan op te staan dat ding aan de praat te krijgen en dan weer te gaan slapen. Ook dit verliep iets anders. Ik wist namelijk niet hoe ik vuur moest maken in de kou terwijl je handen bevroren zijn. Op tv ziet het er altijd ZOOOOO makkelijk uit, NIET DUS!!!! Misschien als je alle tijd heb en dit relax kan doen. Niet als je staat te springen van de kou om maar warm te blijven en een blok hout in je handen hebt, die je verolgens boven een kaars houd zodat die vlam kan vatten. Nou wacht daar maar op.Ik heb vervolgens maar alle kleren die ik bij me had aan getrokken, Alle dekens en dergelijke van de overige drie bedden die er stonden gerukt. En ben ergen tussen 05:00 en -30 alsnog koud in slaap gesukkeld.

Ik werd dus niet echt vrolijk wakker kan je begrijpen. Ik was net een diepvrieslolly. Ohja vergeten te vertellen dat je tussentijd de kachel met hout moet vullen, stomme *&%*&%*(^ ik had wel dood kunnen vriezen stelletje &*%$@@$7. Zelfs de kou heeft me er niet onder gekregen, daar gaat weer een leven. Vandaag gingen we de vader van mijn hostess bezoeken (ze heeft zich op het eerste moment voor gesteld maar ben direct haar naam vergeten en heb om haar maar niet te beledigen deze nooit meer gevraagd). Dit was echt leuk want kreeg een kijkje in de keuken van het echte nomaden leven. Na het boerenwerk van gisteren uiteraard. Op de 14e is het chinees nieuwjaar en dit wordt ook in Mongolie vooral op het platteland gevierd. Haar vader zat dan ook met een enorm distilleervat op zo een kachel illigale vodka te stoken. Echt grappig en vertederend om te zien, hoe die gerimpelde oude aziatische man van 76 helemaal gefocused met zijn peuk in zijn mond zat te kijken naar de jerrycan die langzaam aan vol liep met pure vodka.

Na dit tafreel te hebben bewonderd, was de ger verder ook nog gevuld met 2 van haar ooms, 1 broer zijn vrouw en kind, haar moeder en zus. Ze zaten allemaal naar de televisie te staren want hun hadden stroom. Hun ger liep toevallig langs de stroomkabel. Ik was hier mede naar toe gekomen omdat het paard dat ik zo berijden hier stond. Ook dit was weer een avontuur op zich. Had om me tegen de kou te beschermen mezelf goed ingepakt en alsof dat niet genoeg was kreeg ik nog een extra dikke mantel in mongoolse stijl om. Zo nu was ik er klaar voor (miste alleen nog zo een hoedje). Het paard was klein maar stevig, beetje als de mongoolse nomaden ook zijn. Met twee paarden en haar oom zijn we de boel gaan verkennen. Rennen was er niet bij want sommige stukken sneeuw zijn veraderlijk en kan je een flink stuk in zakken. Met als gevolg dat zowel ik als het paard wellicht iets kunnen breken. Het was goed zo lekker rustig hobbelend op het paard, heerlijk warm, de boel verkennen. landschap is adembenemend, vind het toch fijner om in de natuur te zitten dan in zo een stad. Wel jammer dat mijn fototoestel leeg was, met de kou houdt de batterij het toch minder lang vol (en er is geen stroom om even op te laden). Verder toch niet veel gedaan. En dit keer wel goed geslapen, heb het alarm van mijn horloge steeds twee uur verder gezet om hout in de kachel te gooien. Het was heerlijk warm.

De volgende dag vroeg opgestaan want zou al om tien uur richting de hoofdstad Ulaan Bator vertrekken. De stad op zich is voor mij niet zo bijster intressant. De stad zit in een dal en omdat het winter is en iedereen voornamelijk nog kool en hout gebruikt voor de kachel. Hangt er een enorme smog wolk boven de stad. Waardoor er hier geen enkele ster te zien is. Ben wel even wat gaan eten. Het Zaya-hostel waar ik zit is echt een mooi hostel, en blij dat het low season want het is heerlijk rustig en heb alles voor mezelf. Inclusief de trage pc waar ik nu dit verhaal op aan het tikken ben. Het is nu 23:20 en mijn trein naar Beijing vertrekt om 07:15. Als het goed is duurt deze trein er minder dan 24 uur over, ben benieuwd. Ga nog wel even douchen want dat heb ik de afgelopen dagen niet gedaan. en dan mijn nest in. Op naar China