Eenmaal aangekomen in Indonesie was ik helemaal brak van de boot. Als je mijn verhaal van Tioman hebt gelezen weet je ongeveer hoe ik me voelde. Alleen was het dit keer minder erg omdat ik vier stoelen tot mijn beschikking had waar ik op kon liggen. Het erge van deze boot was de airco die zo hard blaasde dat iedereen in het achterdek ging zetten omdat het daar ietsje warmer was. In het voordek was het net zo koud als in een koelkast maar wel goed om in te slapen. Het achterdek was btw bezaaid met mensen die aan het kotsten waren etc. dus lag goed waar ik lag hahaha. Na zes uur aangekomen in Indonesie. De Douane controle was zo chaotisch en laid back dat ik een beetje moest lachen over de striktheid waarmee dit wordt uitgevoerd bij ons thuis omdat het niet echt heel noodzakelijk is zo was ook prima. De mensen lachen tenminste. Nadat je de formaliteiten achter je hebt gehad en je naar buiten loopt kom je een leger van mensen tegen die je allemaal de beste prijs willen aanbieden om in Medan terecht te komen. De stad waar alle bussen alle richtingen op vertrekken. Na het hele leger te hebben overwonnen in een bus gestapt en een uur later in Medan uitgestapt. What a shithole. Vergeleken met Maleisië is Sumatra echt.... Na wat gezoek een hotel gevonden om een nachtje in door te brengen voor dat ik de dag erna richting Bukit Lawang zou vertrekken.

Bukit Lawang

Ik zal je dit keer de perikelen van de busreis besparen, maar kan zeggen dat het drukkend en warm heel warm is. Maar eenmaal aangekomen in Bukit Lawang is het, het allemaal waard en dan heb ik het nog niet eens over de avonturen die ik mee zou gaan maken. Om bij het hotel te komen moesten we een zelfgemaakte hangbrug over die over de rivier is getrokken waar je backpack niet doorheen past haha. Je bent echt blij als je, je backpack ergens kan dumpen. Je voelt je zo vrij als een vogel. Na de busrit was een douche dan ook op zijn plaats. In de bus had ik een jongen ontmoet die een gids was in het gebied, later zou blijken dat iedereen die in dat dorp woont een gids is hahaha. Werkloosheid is heel erg hoog in Indonesië. Maar deze jongen zou ons, een groep van vier personen, door de jungle leiden op zoek naar de Orang Oetang. De dag erop vroeg opgestaan en de jungle in vertrokken met mijn rugzakje omdat ik er een nachtje zou verblijven. Ook hier dacht ik, yeah right misschien zie ik er een of twee van een afstandje en that's it. Hahaha ik heb er maar liefst elf gezien van supergrote mannetjes met van die grote wangzakken en vrouwtjes met baby's die zich vastklampten aan mama. Na zo een 20 minuten lopen door de jungle kwamen we onze eerste mannetje al tegen. IMMENS!!! Je mag de Orang Oetangs niet voeren en je moet te allen tijde 7 meter bewaren, maar ik weet niet wie deze regels wel opvolgt. De eerste zat dus heel erg hoog in de boom. De gids had wat stukjes banaan tegen een boom geklapt en voila de aap kwam naar beneden waarop er vele kiekjes volgden. Er wonen maar liefst 7000 Orang Oetangs in Sumatra en ze zijn bedreigd door overkapping van het gebied. Dit gebied is gelukkig beschermd waardoor er velen vanuit rehabilitatie centra succesvol terug in het wild zijn geplaatst. Na onze eerste te hebben gespot duurde het veel langer voor de volgende. Daar zit je dan midden in de jungle uit te rusten, valt er immense tak een paar meter van je vandaan. Kijk je omhoog zie je maar liefst 2 van deze apen met elkaar spelen. In de hoogste toppen van de bomen waar het zonlicht het bladerdek raakt. Mijn zoomfunctie kon ze in ieder geval niet te pakken krijgen. Daar sta je dan te staren, aapjes kijken in het midden van de jungle, schitterend. Vervolgens komt er een ander immens vrouwtje met haar kind om de hoek kijken. Dit vrouwtje kwam wel heel dichtbij en we werden dan ook geadviseerd om onze afstand te bewaren. Dit vrouwtje zou namelijk heel agressief zijn en heeft dan ook meerdere mensen al eerder gebeten. Waaronder onze gids. Na het tafereel van heel dichtbij te hebben gezien besloot ik toch maar om wat dichterbij te komen voor de kiekjes. Een andere gids was haar mango aan het voeren en al snel was een heel leger aan toeristen foto's aan het maken. Geen vuiltje aan de lucht. Na een half uur ofzo besloot ze om terug naar het bladerdak te keren. Waar we haar nog een nest hebben zien maken waar ze in zou chillen. Orang Oetangs slapen elke nacht ergens anders en ze kunnen een nest maken van bladeren en takken in zo een drie minuten. Verderop nog veel meer Orang Oetangs gezien. Eentje wilde niet naar beneden komen dus ben ik er maar achteraan geklommen hahaha, die aap wachtte steeds totdat ik dichterbij kwam en ging dan steeds ietsjes meer omhoog. Op een gegeven moment toch maar opgegeven en doorgelopen bleek dat hij ons aan het volgen was. Na een korte break waarbij we met z'n allen op een boomstam aan het uitpuffen waren kwam deze aap wel heel dichtbij om ons eens van dichtbij te bekijken. Heb hem met een banaantje uit de boom weten te lokken en pakte deze maar al te graag aan. Dit was mijn eerste aanraking met deze immense primaten, schitterend, hun handen zijn zo zacht. Iets wat je in eerste instantie niet zou verwachten.

Daarna was er nog een flinke wandeling naar het kamp waar we zouden gaan slapen die nacht. De wandeling werd beloond door een lekker koel meer met helder water en een waterval waar we lekker in hebben gezwommen. Daarna begon het lekker hard te regenen en hebben we ons terug getrokken in de tent. Het is niet echt een tent met een rits etc., maar meer een frame gemaakt van stokken met een zeil erover. Ach meer heb je waarschijnlijk ook niet nodig. Werd in de ochtend gebroken wakker, ja begint als routine te klinken, omdat de grond keihard was en we een rubber matje van 2cm tot onze beschikking hadden om op te slapen. Maar wat deze dag me zou brengen zou alles recht trekken. Na de nodige voeding zijn we weer de jungle in getrokken richting de rivier. Tijdens deze vier uur durende hike maar twee Orang Oetangs gezien. Alhoewel het er maar twee waren deden ze de rest haast verbleken. Zo waren we een berg op aan het klimmen toen deze aap van de rechterkant recht op ons af kwam. Iedereen (behalve ik ;)) in paniek en die berg op proberen te rennen. Ik was eigenlijk wel geïnteresseerd om de Orang Oetang zo dichtbij mee te maken. Omdat de berg zo steil was lukte het niet om verder te klimmen daarbovenop lag er ook een flinke boomstam op het pad die de weg blokkeerde. Zo kwam Jackie en haar baby van 4 maanden dus al snel dichterbij. Ik hoor de gids nog roepen wees gewoon kalm. Uiteindelijk was Jackie dus zo dichtbij dat ik haar kon aanraken wat ik ook deed, waarop zij mijn hand vastpakte. Daarna mijn andere hand en zo klom ze in me. Dit is onbeschrijfelijk en je had er bij moeten zijn maar deze semi-wilde Orang Oetang die vanuit het niets komt en vervolgens in je klimt en zich aan je vastklampt is echt..... Zo daar stond ik dan met een Orang Oetang in mijn armen wiens 4 maanden oude baby over haar heen klom. Zo speciaal. Na zo een tien minuten wat wel een eeuwigheid leek, liet ik de Orang Oetang de hand van een meisje vastpakken want die wilde de ervaring ook delen. Ik kon nu vrij de kleine aaien en wat foto's maken, zo AMAZING. Zo dichtbij en zo kalm. Uiteindelijk na een half uur ofzo wilde we doortrekken maar de aap hield de hand van het meisje stevig vast en was vastberaden om niet los te laten. Ze zijn heel sterk heb ik aan den lijve meegemaakt ;) Nou als je niet wilt loslaten moet je maar met ons meewandelen. Zo gebeurde het ook, het meisje en de aap klommen hand in hand de berg op tot we op een vlak stuk kwamen waar we konden zitten en uitpuffen, met de aap nog vastgeketend aan haar arm. Na een tijdje was de lol ervan af, en heb ik en de gids de aap weten weg te lokken door deze bergen voedsel aan te bieden. Jackie liet haar hand eindelijk los en ging voor het voedsel en nou gauw lopen voordat ze achter ons aan komt. WOW een ervaring om nooit te vergeten. Was van plan om naar Borneo te gaan alleen voor de primaten maar denk ik dat ik deze ervaring toch niet meer kan overtreffen dus zal het niet eens proberen hahahaha.

Na dit hele avontuur zijn we na een flinke wandeling waar we letterlijk een berg af moesten klimmen (ja plat tegen de wand met handen en voeten) uiteindelijk aangekomen bij de rivier. Waar we hebben geluncht en gezwommen. Nu moesten we nog terug naar het hotel en dit werd gedaan door middel van de jungle taxi. Een uiterst gecompliceerd en luxueus vervoermiddel van wel 4 rubberen tractorbanden aan elkaar vastgeknoopt. We zouden met dit vervoermiddel de rivier af raften tot aan het hotel, geweldig!! Was een goed ritje. In de avond nog een kampvuurtje gemaakt aan de rivierbedding waar we wat kip en vis hebben geBBQ'd. Was een goede afsluiting van een laaaange intense dag. We hebben in totaal 11 Orang Oetangs mogen aanschouwen in tegenstelling tot de gemiddelde 3 a 4. Na wat rondgevraagd te hebben bij andere toeristen blijkt dat dit inderdaad klopt en geen van de toeristen heeft er eentje aangeraakt ;) Dus we hebben heel erg veel geluk gehad in onze zoektocht.

Danau (Lake) Toba

De dag erna vroeg opgestaan en richting het bus station gegaan om richting Lake Toba te gaan. Dit is een van de toeristische trekpleisters van Sumatra en het drie na grootste vulkanische meer ter wereld. Na een lange busreis van maar liefst 9 uur waarbij overstappen in Medan een heel gedoe was uiteindelijk aangekomen in Parapat. Dit is de plek waar de ferry heen weer gaat naar Pulau (eiland) Samosir. Ook hier te laat aangekomen en noodgedwongen een nacht geslapen in het stadje. Was niet zo heel erg want het was al avond en had geen zin om in de nacht een hotel te gaan zoeken in het donker op een eiland dat ik niet ken. Nadat ik wat had gegeten (ik was uitgehongerd) was het tijd om een plek te zoeken waar ik rustig met een koud drankje de openingswedstrijd kon bekijken. Dit was nog een heel gezoek maar uiteindelijk terecht gekomen in een super de luxe hotel waar ze de wedstrijd uitzonden op een super groot scherm. Ideaal maar teleurstellende wedstrijd denk dat Zuid Afrika veel meer eruit had kunnen halen. Daarna gaan slapen want had een lange en vermoeiende dag achter de rug.

In de ochtend de ferry gepakt naar de overkant en ingecheckt in een super de luxe hotel (ik heb zelfs een schoon bad en warm water), mag ook wel eens voor een keertje. Het uitzicht is schitterend, ik kijk uit over het meer en het weer is heerlijk koel. Denk dat ik hier zo een twee dagen blijf om even goed uit te rusten, op m'n kingsize boxspring, van de vermoeiende dagen voordat ik doortrek naar Bukit Bintang om wat (actieve) vulkanen te bekijken en beklimmen.

Oja, verder gaat het mij allemaal goed hahaha. Ik wil jullie allemaal bedanken voor alle reacties. Ik lees ze zo graag en het brengt vaak een lach op m'n gezicht. Dank jullie wel. Helaas ben ik niet in staat om jullie allemaal terug te beantwoorden. Mocht je dat willen stuur me dan een e-mail oke ;)

Tot de volgende keer, Aziz