Moskou

Na dat nachtelijk avontuur ben ik dus aangekomen op het treinstation van Moskou. Degeen met wie ik in de coupe zat is nog met me mee gegaan naar de metro. Na twee keer overstappen (hier werken ze weer met een weg werp ov-chipkaart) stond ik dan bij de halte waar het hostel zou moeten zijn. Na wat heen en weer geloop over de zelfde straat toch maar even gevraagd waar het nou was. Uiteindelijk was een bezorger me zo vriendelijk te wijzen waar het was. Echt grappig by the way hier bezorgen ze te voet, gisteren bestelde iemand een pizza die een uur later kwam ;). Nu ik er ook even bij stil sta ik heb inderdaad geen enkele brommer of motor gezien.

Afijn eenmaal aangekomen in het hostel mijn bed maar opgezocht. Want het bed in de trein was niet echt denderend, wel denderend maar.... je snapt wat ik bedoel ;) en mijn schouders waren op van de backpack. Zal nog wel even duren voor dat ik daar aan gewend ben.

Wel een heel goed hostel, relaxte mensen spreken allen engels. De gids Dennis kan aan al je verwachtingen voldoen en je brengen waar je maar wilt echt relax. Het kost geen greintje extra op de sauna en jacuzzi na, 500 roebel, ja die hebben ze hier!!

Na wat geslapen te hebben werd ik wakker van een laptop met drie hoofden erachter. Ik bleek de kamer te delen met zeven Kazachen en het geluid dat me wekte waren koran verzen die ze aan het beluisteren waren. Ik was dan ook zeer verbaasd om in enen zeven moslims te ontmoeten in een hostel in Moskou. Dit is wel het laatste waar ik ze had verwacht. Later zou ook blijken dat Moskou een moskee had met ernaast een uitbreiding (under construction) waar je u tegen zegt. De Kazachen zouden Moskou gaan verkennen met een gids van het hostel en vroegen of ik mee kwam. Zo gezegd zo gedaan.

We gingen langs Arbat street richting het Rode plein. Onderweg naar dit plein kwam ik langs zoveel monumenten, gebouwen en standbeelden tegen dat het lijkt alsof heel Moskou een open lucht museum is. Eenmaal op het Rode plein ben ik naar Lenin gaan kijken die in zijn mausoleum ligt. Ze zeggen dat het niet de echte is. Who will say, in ieder geval niet de Russen. Ben ook wezen kijken naar het Kremlin, alleen van de buitenkant en de wereldbekende Basiliek, het symbool van Moskou en wereldwijd bekend als het symbool van Rusland. Langs de hele muur van het Kremlin links en rechts van het mausoleum van Kremlin zijn er ook allerlei graven te vinden. De gids vertelde mij dat de graven symbolisch zijn neergezet om de bloedige vergelding van het volk door Iwan de verschrikkelijke te herdenken. Dit is dezelfde bloedige vergelding waaraan het rode plein zijn naam te danken heeft. Die dag kleurde het plein namelijk rood door het bloed van het volk. Althans de gids.

Daarna zijn we naar moskee gegaan omdat de Kazachen Magreb wilden bidden. Ik dacht bij mezelf, wat een moskee in Moskou?? En was dan ook zeer verbaasd en enthousiast. Na wat haltes met de metro kwamen we aan bij een enorm stadion met, inderdaad, een moskee ernaast. Om de moskee heen waren ze bezig om een nieuwe enorme moskee neer te zetten, het zat binnen ook helemaal vol met russen waaraan je aan de buitenkant nooit zou kunnen zien dat ze moslim zijn. Heel apart om te zien en tegelijkertijd zo mooi. En alsof het niet gekker kon, naast de moskee had je een restaurant/keet waar ze halal voedsel verkochten. Aangezien ik al een tijd geen vlees had gegeten heb ik genoten van mijn voedsel. Terwijl in andere tijden ik het misschien niet eens had geproefd.

Daarna zijn we terug gegaan naar het Rode Plein en hebben we deze bekeken by night. Ook heel mooi omdat alles is verlicht. Daarna zijn we terug gegaan naar het hostel. Waar ik van de jonge Kazachen heel veel heb geleerd over Kazachstan en Rusland.

Vandaag is een rustdag waarin ik weinig heb gedaan. Heb ontbeten in een Mcdonalds (was om 11:00 wakker). Heb vervolgens in het hostel mijn log ge-update en foto's geplaatst. Verder niet veel. Morgen laatste dag Moskou. De trein vertrekt om 22:00 en ik zal er ruim van te voren zijn, stoot me niet twee keer aan dezelfde steen. Misschien dat ik eerst nog langs het park hier ga (Gorky park) waar artillerie geschut en tanks van de tweede wereldoorlog overal staan tentoongesteld. Tot de volgende keer.

Afscheid Sint Peterburg

Vorige keer waren we in Sint Petersburg gebeleven, en vandaag zit ik alweer achter de pc in het hostel in Moskou met m'n theetje dit verhaal te schrijven. Tijd gaat echt hard en het lijkt wel alsof ik langer dan 6 dagen weg ben.

Als ik het niet opschrijf vergeet ik het zo weer want er komt zoveel op je af in zo korte tijd dat je amper tijd hebt om het te verwerken. Vorige keer zou ik dus een russisch gerecht proeven en vroeg naar bed gaan omdat ik de dag erna naar de Hermitage wilde. Hahaha het is toch even iets anders gelopen dan ik dacht. Tolik was dus aan het koken en die had een vriend van hem uitgenodigd. Die vriend van hem had ook wat hapjes meegenomen en een flinke fles wodka. De russen hebben echt een haat liefde verhouding met deze drank waar maar liefst 40% alcohol in zit. Later kwamen er nog wat vrienden aanschuiven, afijn om een heel lang verhaal kort te maken. Ik heb het ochtend zien worden, heb heel wat afgelachen met de russen, muziek geluisterd en gemaakt. De vriend van Tolik kon gitaar spelen en heeft me dan ook een deuntje geleerd van een russisch volksliedje dat gaat over een sprinkhaan. Ja, hoe verzin je het zal wel een diepere betekenis hebben maar die gasten waren te ver heen om dat aan mij uit te leggen.

Hermitage ging dus niet door de volgende dag omdat ik helemaal gaar was en pas om 4 uur wakker werd. Was nog grappig toen ik mijn kamergenoot om twaalf uur zag binnenstrompelen. Hij had gezegd op zijn werk, waar die wel naar toe is gegaan, dat hij ziek was. Dus hij is zijn roes maar uit komen slapen.

Rond een uur vijf zaten we dan ook samen aan het ontbijt te bespreken wat we gingen doen. Ik wilde naar de Nevski Propekt, dit is de hoofdstraat van Sint Petersburg waar alles te beleven is. Een vriend van Tolik belde hem op en die zijn we gaan treffen. Vervolgens zijn we ergens wat gaan drinken en zaten we uiteindelijk met z'n zessen over Rusland, de gewoontes en cultuur te praten. Heb die hele Nevski niet gezien die dag. In de avond heb ik gekookt en zijn we maar vroeg naar bed gegaan omdat de dag erna mijn laatste dag zou zijn in Sint Petersburg en ik moest en zou toeristje spelen.

Vandaag vroeg opgestaan 08:00 en na het ontbijt, google vaarwel gezegd want hij vertrekt na het ontbijt voor het weekend naar huis in Komonar. Hij wist me nog te zeggen dat ik de afgelopen dagen het echt St. Petersburg heb mogen meemaken en dat ik vandaag de toerist mag gaan uithangen.

En dat heb ik ook gedaan, ben vanuit het hostel lopend naar de 'Our Savior' kathedraal gegaan dat is de bekendste kathedraal in Sint Petersburg. Binnen in zijn de muren versierd met allemaal Mozaiken. Heel apart om te zien. Ik vond het wel weer apart dat er geld wordt gevraagd om een kerk binnen te komen. Misschien ligt dat wel aan mij. Van daaruit lopend gegaan naar de Hermitage via de Nevski prospekt. De Hermitage is echt immens, je hebt gewoon complete gebouwen in dit gebouw. met pilaren en al. Ik was wel even stil van die grootsheid. Want van de buitenkant is het er niet aan af te lezen. Heb dan ook de volle 11km die de hermitage groot is afgelopen. Wat wel grappig is, is dat ze een onderscheid maken tussen Netherlandish art en Dutch art. Probeer maar niet om het aan iemand te vragen want ze verstaan je toch niet. Wat ik ook heel apart vond is dat je in iedere ruimte waar je komt een oud vrouwtje op een stoel zit, soms twee of drie. Een soort van levende camera ofzo, hoezo verborgen werkloosheid. Je merkt wel meer van dit soort rare dingen in Rusland. Voor elke handeling wordt er gewoon iemand gebruikt, multi tasking is denk ik een raar woord. Zo een vrouwtje ging dan ook helemaal tekeer toen iemand een foto maakte met een flits, in het russisch uiteraard. Of ze lopen gewoonweg achter je aan als je de enige bent in een ruimte. Omdat het laag seizoen is was het museum ook echt leeg, heerlijk, geen rijen geen drukte en alles op je gemak bekijken.

Na dit avontuur was de avond alweer gevallen en ben ik maar richting hostel gaan slenteren via de Nevski. Mijn voeten hebben het avontuur overleefd, zei het net ;)

Mijn trein naar Moskou zou om 23:55 vertrekken, ik stond om 23:54 voor de deur van de trein. De conducteur gooide de deur voor mijn neus dicht en de trein reed weg. Op dat moment kon ik wel *!@$&! en nog eens elke rus $^&(#)% Maar zoals het een verstandig mens betaamt (had gewoon geen keus) heb ik een nieuwe kaartje gekocht en ben vertrokken met de trein van 01:30. Dat was ook nog een probleem omdat ik de verkeerde coupe zat en ik moest verkassen naar 1e klas. Dus rende ik alsnog over het perron om 01:28 naar de juiste coupe. Dit keer heb ik de conducteur mee laten rennen. Dacht bij mezelf echt niet dat ik deze trein mis, en als ik hem mis, mis jij hem ook.

Afijn, eind goed al goed, zat ik in de coupe op mn bed met een rus die teveel had gedronken terwijl ik wilde slapen en hij kletsen, met z'n gebroken engels waar je geen reet van begrijpt. Dus heb maar terug gezegd in gebroken engels (stom he, doe ik automatisch als iemand gebroken spreekt, spreek ik gebroken terug) dat ik al bijna 20 uur wakker was, ik moe en geirriteerd ben en hij me met rust moet laten, niet kwaad bedoelt. Denk dat hij het begreep want 2 minuten later ging zijn nachtlampje uit en waren we onderweg naar Moskou in een stille coupe met alleen het gedender van de trein als achtergrond muziek, die ook trilde (zeker om je in slaap te wiegen).

Sint Petersburg

Na alle maanden van voorbereiden, spullen kopen, gedag zeggen etc. was het gisteren dan eindelijk zover. Ik pakte het vliegtuig naar het beginpunt van mijn wereldreis Sint Petersburg. Bij de tussenstop in Wenen hebben we een vorstelijke behandeling gekregen omdat ons vliegtuig te laat was en we anders de overstap zou missen. Ach eind goed al goed. Aangekomen heb ik de bus en vervolgens de metro gepakt om opgepikt te worden bij het metro station dicht bij huis. De metro is hier heel apart je wordt eerst 300 meter onder de grond geleid met een roltrap (immens) nadat je aan de balie een muntje heb gekocht van 22 roebel (50 cent) en in een apparaat hebt gestopt zodat het poortje opgaat. Het grappige van de metro is dat je iedereen daar ziet ontspannen, de sjaals en mutsen gaan af, de jas open en iedereen kletst. In tegenstelling tot buiten waar het tussen de -20 en -30 schommelt en iedereen zo snel mogelijk een plek probeert te zoeken waar die naar binnen kan.

Het hostel is goed te doen en mijn kamergenoot een rus van 23 is een van de weinigen die engels spreekt het zij erg gebroken. hij zit dan ook continu met zijn telefoon zijn woorden te vertellen via google russian translator (ja wist ook niet dat dat bestond). Werd nog uitgenodigd om naar een soort van band concert strijd te gaan. Dus daar gingen we om 8 uur richting de metro met -30 buiten (brrr) maar heb mn thermokleding nog niet gebruikt ;)

Eenmaal aangekomen bleek het om een metal rock wedstrijd te gaan. Heel veel herrie dus maar wel leuk om de russische jeugd een beetje te leren kennen. Gelukkig heb ik nog niet de ervaring dat het van die norse mensen zijn die nooit lachen valt me echt mee, juist heel vriendelijk en open. JAJA ik pas op, vertrouw niemand etc. etc. ben niet achterlijk.

Afijn van daaruit naar het hostel en rond een uur of een volgens mij naar bed gegaan. Werd vandaag pas om 2 uur wakker! Mijn rust gepakt want dat had ik wel nodig na de afgelopen dagen. Vervolgens ontbeten en naar buiten gegaan. Heb een route gelopen van de museau die ik wil bezoeken, boodschapjes gedaan en nu zit ik in het hostel mijn kamergenoot is aan het koken hij zou iets tradioneels russisch maken Dranike, soort van aardappelkoekjes.

Vandaag vroeg naar bed :) want morgen is het de hele dag museum dag met als eerste de Hermitage! Tot zover, tot de volgende keer

Ticket gekocht

Nou mijn eerste verslag op deze site hier gaatie dan.

Ik ben vanaf 1 dec officieel niet meer werkzaam. Daar beginnen de bijna twee maanden van wachten en alles voorbereiden voor mijn reis. Moet mijn backpack zelfs nog kopen!!!

Heb mijn eerste en voorlopig enige vliegticket gekocht naar Sint Petersburg (Rusland). Wilde eerste vliegen naar London om van daar uit naar Helsinki (Finland) te gaan en dan vervolgens met de bus naar Sint Petersburg, maar dat leek met niet de ideale route.

Dus dan maar direct vliegen vanuit Schiphol. Heerlijk de eerste stappen zijn gezet. het lijntje voor de Trans Mongolie express moet alleen nog maar worden bevestigd en dan is het up to Peking (China).

Wat een drive, ik heb er heel veel zin in en ben daarintegen ook blij dat ik nog rustig twee maanden hier heb om gewoon een en ander te regelen.

We'll see, i'll keep ya updated.
World here I come.